Κυριακή, 23 Νοεμβρίου 2014

ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΝΤΟΣ Π.Ε.Θ. ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΑΠΑΛΛΑΓΩΝ




Σε όσους ζουν και κινούνται στο χώρο της εκπαίδευσης θεολόγους ή μη , είναι γνωστές οι αντιρρήσεις και οι επιφυλάξεις που εκφράστηκαν από εκπαιδευτικούς της τάξης ,από διευθυντές σχολικών μονάδων αλλά και σχολικούς συμβούλους θεολόγων για την εγκύκλιο που έστειλε πρόσφατα στα σχολεία το Δ.Σ. της Πανελλήνιας Ένωσης Θεολόγων σχετικά με τον τρόπο διαχείρισης του θέματος των απαλλαγών από τα Θρησκευτικά.Για όποιον την αγνοεί να αναφέρουμε ότι μεταξύ των άλλων η "εμπνευσμένη" εκείνη επιστολή του Δ.Σ. ζητούσε από τους θεολόγους να"πληροφορήσουν"  την Π.Ε.Θ. για τους διευθυντές σχολικών μονάδων που "παρανομούν"...συγκεκριμένα έλεγε:"σας καλούμε να αποστέλλετε ηλεκτρονικά (petheol@gmail.com) οποιαδήποτε στοιχεία για περιστατικά που αντιμετωπίζετε ή υποπίπτουν στην αντίληψή σας [2] σχετικά με φαινόμενα χορήγησης παράνομων απαλλαγών από Διευθυντές Σχολικών Μονάδων, κατά παράλειψη συμμόρφωσης προς την ελληνική νομολογία αλλά και κατά παρερμηνεία της ισχύουσας Εγκυκλίου[3]."

Δε μπήκαμε στον κόπο να τη σχολιάσουμε τότε και γραπτά μήπως θεωρηθεί ότι παρεμβαίνουμε στα θέματα του άλλου συλλόγου θεολόγων.Η ιδιότητά μας ,ως Προέδρου του ΚΑΙΡΟΥ δυστυχώς, δεν αφήνει περιθώρια  έκφρασης της γνώμης πάντα.
Σήμερα στο διαδίκτυο μας περίμενε μια ευχάριστη θεολογική έκπληξη.Διαβάσαμε την ανακοίνωση του πλέον δραστήριου παραρτήματος της Π.Ε.Θ.,αυτού της Πάτρας, στην οποία φαίνεται πεντακάθαρα μια διαφορετική αντίληψη για την αντιμετώπιση του προβλήματος των απαλλαγών από εκείνη του Δ.Σ .Μεταξύ των άλλων η ανακοίνωση αναφέρει:"η χορήγηση υπηρεσιακών στοιχείων ή προσωπικών δεδομένων στην Π.Ε.Θ. ή οπουδήποτε αλλού συνιστά καταφανώς παράνομη πράξη εκ μέρους των συναδέλφων και αποτελεί ίσως τον πλέον αντιπαιδαγωγικό τρόπο αντιμετωπίσεως του προβλήματος, αλλά και αντίκειται στο ορθόδοξο ήθος, όπως και στο πνεύμα της εν Χριστώ αγάπης και ελευθερίας. Ο έλεγχος του ορθοδόξου φρονήματος για την χορήγηση ή μη απαλλαγής από το μάθημα των Θρησκευτικών σε μαθητές, εκτός του ότι αποτελεί υπέρβαση της αρμοδιότητας του διδάσκοντος βρίσκεται έξω από την παιδαγωγική και θεολογική του ιδιότητα. "
Συγχαίρουμε τους  συναδέλφους για τη δημοσιοποίηση αυτού του κειμένου για τις επισημάνεις τους και για το θεολογικό τους ήθος.Ελπίζουμε από την ποιότητα του προβληματισμού τους να ωφεληθούν οι "ανώτεροί" τους στην Π.Ε.Θ. για το καλό του μαθήματος.



Ακολουθεί το κείμενο του Παραρτήματος της Π.Ε.Θ. Πατρών:

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΟΣ ΤΗΣ Π.Ε.Θ. ΠΑΤΡΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ ΑΠΑΛΛΑΓΩΝ ΑΠΟ ΤΑ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ

Πανελλήνιος Ένωσις Θεολόγων                    Πάτρα 31/10/2014
          Παράρτημα Πατρών                           Αριθ.Πρωτ.:11/2014
                Μιαούλη 68

 

                                        Προς το Διοικητικό Συμβούλιο
                                        της Πανελληνίου Ενώσεως Θεολόγων
                                        Χαλκοκονδύλη 37
                                        Αθήνα

 

  Αγαπητοί Συνάδελφοι,

   Αναφορικά με την υπ' αριθμ. 155/3-10-2014 ανακοίνωσή σας που αφορά στη συγκέντρωση στοιχείων για τις απαλλαγές από το μάθημα των Θρησκευτικών, το Τοπικό Παράρτημα της Π.Ε.Θ. Πατρών σε έκτακτη Γενική Συνέλευση, η οποία έλαβε χώρα στις 30/10/2014, αποφάσισε ομόφωνα ότι το περιεχόμενό της δεν εκφράζει το σύνολο των μελών του και γι'αυτό δεν είναι δυνατό να γίνει αποδεκτή, ούτε πολύ περισσότερο να εφαρμοστεί από τους συναδέλφους εκπαιδευτικούς. Το Δ.Σ. και τα μέλη του Παραρτήματος της Π.Ε.Θ. Πατρών θεωρούν ότι η Π.Ε.Θ. δεν έχει αρμοδιότητα ελέγχου νομιμότητας εφαρμογής της υπ. αριθμ. 133099/Γ2/19-09-2013 Εγκυκλίου του ΥΠΑΙΘ, ενώ η απόφαση 115/2012 του Διοικητικού Εφετείου Χανίων, παρόλο που είναι δεσμευτική για τη Διοίκηση, δεν έχει προσλάβει ακόμη νομική ισχύ, καθότι δεν έχει υιοθετηθεί και συμπεριληφθεί το περιεχόμενό της σε σχετική Εγκύκλιο από την ηγεσία του ΥΠΑΙΘ.

   Πέραν αυτών όμως, η χορήγηση υπηρεσιακών στοιχείων ή προσωπικών δεδομένων στην Π.Ε.Θ. ή οπουδήποτε αλλού συνιστά καταφανώς παράνομη πράξη εκ μέρους των συναδέλφων και αποτελεί ίσως τον πλέον αντιπαιδαγωγικό τρόπο αντιμετωπίσεως του προβλήματος, αλλά και αντίκειται στο ορθόδοξο ήθος, όπως και στο πνεύμα της εν Χριστώ αγάπης και ελευθερίας. Ο έλεγχος του ορθοδόξου φρονήματος για την χορήγηση ή μη απαλλαγής από το μάθημα των Θρησκευτικών σε μαθητές, εκτός του ότι αποτελεί υπέρβαση της αρμοδιότητας του διδάσκοντος βρίσκεται έξω από την παιδαγωγική και θεολογική του ιδιότητα.

   Για τους λόγους αυτούς παρακαλούμε θερμά όπως προβείτε στην άμεση ανάκληση της ανωτέρω ανακοινώσεως και προτείνετε άλλους τρόπους ορθής και σύννομης αντιμετωπίσεως του προβλήματος.   

 

 

                                       Για τη Δ.Ε.

 

         Η Πρόεδρος                                              


Δήμητρα Κόρδα-Κωτσάκη             Γραμματέας: Φώτιος Πέρρας


Τα Μέλη
 Ταμίας: Ελένη Τσάκωνα  
                                                        Σύμβουλος: π.Κων/νος -
                                                        
Kανέλλος-Φερτάκης 

Σάββατο, 22 Νοεμβρίου 2014

ΧΡΙΣΤΕ ΜΟΥ..... ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΕΙΣ.......






Κλείσαμε τηλεφωνικά το ραντεβού μας.
Γλυκιά φωνή,
πιθανόν μεσόκοπης κυρίας,
το μόνο στοιχείο για εκείνην που κατείχα.
Ήρθε την επομένη,
στην ώρα της.
Μικρόσωμη,
μεσήλικη,
μαυροφορεμένη,
κοντοκουρεμένη.
Μου μίλησε για την χηρεία της, (24 ετών)
συνεπεία δυστυχήματος,
για την ορφάνια των παιδιών της,
για το μοναχικό, σκληρό αγώνα επιβίωσης,
για την προσπάθεια εκμετάλλευσης,
υπό εργοδοτών,
φίλων και συγγενών.
Τα παιδιά μεγάλωσαν,
το ίδιο και εκείνη.
Τον τελευταίο χρόνο συμβιώνει με έναν κύριο.
Τον αγαπά.
Αισθάνεται πως και εκείνος την αγαπά.
Ένεκεν αύτης της επιλογής,
της στέρησαν την Θεία Κοινωνία,
η άκαρδη η κοινωνία.
Δεν της ανέγνωσα συγχωρητική ευχή.
Δεν φόρεσα καν Επιτραχήλιο.
Την πήρα βιαστικά από το χέρι,
σχεδόν την τράβηξα.
Δεν ήξερε ούτε γιατί,
ούτε πού πάμε.
Μπήκαμε μέσα στο Ναό.
Κατευθύνθηκα γοργά στο Ιερό
Άνοιξα το Άγιο Αρτοφόριο
και έλαβα τεμάχιο της εκεί φυλασσόμενης Θείας Κοινωνίας.
Εξήλθα.
Κατάλαβε...
Έκανε να μιλήσει,
να οπισθοχωρήσει.
Της είπα ευγενικά,
ίσως και επιτακτικά,
"μην μιλάς,
μην κουνάς."
Υπάκουσε,
πειθάρχησε..
Χριστέ μου, να γνωρίζεις,
αν αμαρτία μου το καταλογίσεις,
πως είναι από τις ελάχιστες (αμαρτίες),
που με κάνουν περήφανο....



π.Χαράλαμπος Κοπανάκης

Παρασκευή, 21 Νοεμβρίου 2014

Παναγίας Χοζοβιώτισσα-Αμοργός(φωτογραφίες)




Στην Αμοργό, πάνω σ’ ένα γκρεμό 300μ. με θέα τη θάλασσα, δεσπόζει  το ιστορικό  μοναστήρι της Παναγίας Χοζοβιώτισσας που τιμάται στα Εισόδια της Θεοτόκου.
Κτίστηκε το 1088 μ.Χ. από το βυζαντινό αυτοκράτορα Αλέξιο Α΄ Κομνηνό σύμφωνα με επιγραφή της Ι. Μονής και με τα πατριαρχικά σιγίλια Ιερεμίου Β΄ (1583) και Τιμοθέου Β΄ (1613).























Πέμπτη, 20 Νοεμβρίου 2014

Γρεβενά:Φανατισμός και ανεξιθρησκία-Βιοηθική και Διδακτική πράξη.Επιμορφωτική συνάντηση θεολόγων Π.Ε. Γρεβενών



Θέμα: «Επιμορφωτική συνάντηση θεολόγων Π.Ε. Γρεβενών»

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Σας προσκαλώ στην επιμορφωτική μας συνάντηση την  την 25η Νοεμβρίου 2014, ημέρα Τρίτη και ώρα 11:30 π. μ. Η συνάντηση με θέμα: «Σύγχρονες Διδακτικές Προσεγγίσεις» θα πραγματοποιηθεί  στο 2ο Γυμνάσιο Γρεβενών σύμφωνα με το παρακάτω πρόγραμμα:
11:30 -12:00 Ενημέρωση από το Σχολικό Σύμβουλο(Τράπεζα Θεμάτων, Απαλλαγές από τα Θρησκευτικά κ. λ. π.)
12:00 -12:40 «Φανατισμός και ανεξιθρησκία». Διδακτική προσέγγιση στη Δ.Ε. 21 της Β’ Τάξης του Γενικού Λυκείου. Δημήτρης Παπανικολάου, θεολόγος 1ου ΓΕΛ Γρεβενών
12:40 -13:00 Συζήτηση
13:00-13:40  «Βιοηθική και Διδακτική πράξη», Δημήτρης Τσακστάρας, θεολόγος 2ου ΓΕΛ Γρεβενών

13:40-14:00 Συζήτηση
14:00  Λήξη επιμορφωτικής συνάντησης.



Με συναδελφικούς χαιρετισμούς
Ανδρέας Αργυρόπουλος


Σχολικός Σύμβουλος Θεολόγων Δυτικής Μακεδονίας

Τρίτη, 18 Νοεμβρίου 2014

Ο ουρανός κερνάει φως σε εκείνους που πόνεσαν και αγάπησαν πολύ…




Είχε μια θηλυπρέπεια. Στις κινήσεις και τους τρόπους. Ακόμη και η φωνή του δεν θύμιζε αγόρι. Έτσι γεννήθηκε. Ψυχή όμορφη, παιδί γεμάτο όνειρα και άνοιξη στα στήθη. Το βαρυχειμωνιάζουν όμως καθημερινά όλοι εκείνοι οι «φυσιολογικοί» που όζουν θάνατο στα μάτια. Που κρίνουν και κατακρίνουν, δικάζουν και καταδικάζουν, ακόμη και στο όνομα του Θεού, δίχως συστολή στα χείλη. 
Στην οικογένεια κλαίνε κρυφά τα βράδια. Του επιτίθενται και ντρέπονται για εκείνον. Οι φίλοι λυπούνται τους γονείς του. Άλλοι μιλούν για κατάρα του Θεού. Στο σχολείο τον κοροϊδεύουν, τον χτυπάνε και τον απομονώνουν, ως μίασμα και βδελυρό.
Μα αυτός είναι μονάχα ένα παιδί που σε τίποτε δεν έφταιξε. Είναι μόνο μια ψυχή, που ζητάει ότι ζητάμε όλοι. Την αγάπη και την αποδοχή. Μα η ζωή κι οι άνθρωποι πόνο και χλεύη τον κερνούν.
Μονάχα μια κοπελίτσα, από όλο το σχολείο θέλει την παρέα του. Τον αποδέχεται και τον αγαπά. Κάθε πρωί συναντιούνται στην πόρτα του σχολείου και μέχρι να χτυπήσει το κουδούνι κάνουν βόλτες με το αναπηρικό καροτσάκι της, και ο ουρανός κερνάει φως σε εκείνους που πόνεσαν και αγάπησαν πολύ…



από τη σελίδα του π.Χαράλαμπου Παπαδόπουλου στο  facebook

Δευτέρα, 17 Νοεμβρίου 2014

Για τον παπα-Γιώργη Πυρουνάκη.Τρίτη 18/11 στην εκπομπή: «Χριστός, Αυτός ο Άγνωστος»





Την ερχόμενη Τρίτη, 18 Νοεμβρίου 2014, στις 21:00, παρουσιάζουμε ζωντανά, μέσα από τη ραδιοφωνική εκπομπή «Χριστός, Αυτός ο Άγνωστος», το βιβλίο της κ. Φωτεινής Οικονόμου, θεολόγου-εκπαιδευτικού, «π. Γεώργιος Πυρουνάκης. Η θεολογία και το έργο ενός ελεύθερου ανθρώπου», που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Αρμός
Με τη βοήθεια της συγγραφέως, θα προσπαθήσουμε να γνωρίσουμε το «άγνωστο», σε πολλούς, πρόσωπο και έργου του μακαριστού π. Γεωργίου Πυρουνάκη (1910-1988) και τη στάση που κράτησε ως κληρικός σε καιρούς δύσκολους, σκοτεινούς, σιωπής και δουλικότητας, με κατ' εξοχήν αναφορά στη περίοδο της δικτατορίας της Χούντας των Συνταγματαρχών.
Στη συζήτηση παρεμβαίνει και ο κ. Ανδρέας Αργυρόπουλος, Σχολικός Σύμβουλος Θεολόγων Δυτικής Μακεδονίας και Πέλλας, Πρόεδρος του Πανελληνίου Θεολογικού Συνδέσμου «ΚΑΙΡΟΣ» και συγγραφέας του βιβλίου «Χριστιανοί και πολιτική δράση κατά την περίοδο της δικτατορίας (1967-1974)».
Η συζήτηση εντάσσεται στον κύκλο εκπομπών που ξεκινήσαμε για τη σχέση Εκκλησίας-Πολιτικής και τη κοινωνική διάσταση της Ορθόδοξης Χριστιανικής πίστης. Μπορείτε να μας ακούσετε ζωντανά και διαδικτυακά, μέσα από την ιστοσελίδα της Ιεράς Μητροπόλεως Ξάνθης και Περιθεωρίου (http://www.im-xanthis.gr/).

Κυριακή, 16 Νοεμβρίου 2014

Αύριο στο FM 100 για τον αγωνιστή Νικηφόρο Ζήση





Ο σχολικός σύμβουλος Δυτικής Μακεδονίας Ανδρέας Αργυρόπουλος μιλά στην εκπομπή του Βασίλη Κοντογουλίδη "Θέσεις και Απόψεις" του Fm100( Δημοτικό Ραδιόφωνο Θεσσαλονίκης) για τον Χριστιανό αγωνιστή κατά της Χούντας, παιδαγωγό Νικηφόρο Ζήση. Την Δευτέρα 17 Νοέμβρη στις 10.15 το πρωί στο fM100 . Και διαδικτυακά στο www.fm100.gr

ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΚΑΙ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ- ΤΡΙΤΗ ΦΑΣΗ ΤΟΥ ΑΝΤΙΔΙΚΤΑΤΟΡΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ – Η ΤΕΛΙΚΗ ΡΗΞΗ ΚΑΙ Ο ΚΑΤΑΛΥΤΙΚΟΣ ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ».Οι διώξεις κατά Ψαρουδάκη ,π.Γιώργη Πυρουνάκη κ.ά.-Η αντίσταση των φοιτητών της Θεολογικής Αθήνας




Ο  Νίκος Ψαρουδάκης



Δημοσίευση αποσπάσματος του Δ' κεφαλαίου του βιβλίου  του Ανδρέα Αργυρόπουλου,"Χριστιανοί και πολιτική δράση κατά την περίοδο της Δικτατορίας 1967-74"





«Η 21η Απριλίου πήρε την εξουσία με τη βία. Επανάσταση και βία είναι δύο πράγματα ασυμβίβαστα Η «ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ» που γίνεται με τη βία είναι Πραξικόπημα, είναι Κίνημα, είναι ό,τι θέλετε και όχι επανάσταση….Η 21η Απριλίου δεν έχει κανένα από τα χαρακτηριστικά της Επαναστάσεως. Και με βία επεκράτησε και ιδεολογία δεν έχει…. Την ανάγκη της Ιδεολογίας την αισθάνθηκε βέβαια η 21η Απριλίου. Και γέμισε τα λεωφορεία, τους τοίχους, τους Δημόσιους χώρους μ’ εκείνο το « Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών» και άλλα συνθήματα που το ράδιο μετέδιδε το πρωϊ της 21ης Απριλίου! Τι όμως σημαίνουν όλα αυτά και ποια αξία μπορεί να  έχουν; Αν σήμερα τα τανκς ήταν επιτρεπτό και δυνατό να μπουν στην υπηρεσία του Ευαγγελίου, τότε ο Χριστός θα εγεννάτο στα Ανάκτορα του Ηρώδη και όχι στη φάτνη της Βηθλεέμ και οι συνεργάτες του θα ήταν χιλίαρχοι των ρωμαϊκών λεγεώνων και όχι ψαράδες της Γαλιλαίας! Ας μάθει κάθε στρατοκράτης καταπατητής του Πνεύματος και θιασώτης της βίας ποια είναι η πραγματική δύναμη, η δύναμη των Χριστιανών: « Ούτοι εν άρμασιν και ούτοι εν ίπποις,  ημεις δε εν ονόματι Κυρίου του Θεού ημών μεγαλυνθησόμεθα « (Ψαλ. 19,8)! Η σύνδεση του χριστιανικού ονόματος με τη βία και τη στρατοκρατία ήταν μια πράξη ανίερη και μονάχα αυτή είναι αρκετή να καταδικάσει την 21η Απριλίου! Όχι ότι ο Χριστιανισμός δεν πρέπει να μπει στο Δημόσιο βίο, αλλά γιατί αυτό πρέπει να γίνει με την ελεύθερη θέληση του λαού και όχι με τη βία»[1].
Αυτές τις απόψεις θα εκφράσει ο Ν. Ψ. στις απόψεις του στη «Χ» με τίτλο «Οι πέντε χρυσές σελίδες» και υπότιτλο « Τι είναι η 21η Απριλίου;». Το κείμενο αυτό γράφτηκε με αφορμή τα πέντε χρόνια διακυβέρνησης της χώρας από τους συνταγματάρχες. Στο επόμενο φύλλο στο κύριο άρθρο με τίτλο « Για μια αληθινή επανάσταση» ο Ν. Ψ. καταγγέλλει το παγκόσμιο κατεστημένο, την κυρίαρχη τάξη. Ο λόγος του είναι οξύς: « Η σημερινή κοινωνία που γεννά και τρέφει τους άρχοντες του σκότους είναι η κοινωνία ταξική….Είναι η κοινωνία της βίας, του πολέμου, του ατομισμού και της διαφθοράς. Είναι η κοινωνία της αποξενώσεως….Το κεφάλαιο καταπιέζει σήμερα όλες τις χώρες….Είτε με τη βία είτε με τη διπλωματία, είτε με τη δημαγωγία, είτε με τη δωροδοκία και τη διαφθορά, οι Άρχοντες κατορθώνουν σε κάθε περίπτωση να δίδουν τη νίκη στους Κρατούντες και ο λαός να είναι πάντα χαμένος! «. Και στο τέλος του άρθρου προτείνει:» Ηγεσία και Λαός πρέπει να γίνουν ένα. Άρχουσα τάξη δεν νοείται σε μια αταξική κοινωνία. Ενότης στην παραγωγή, ενότης στην κατανάλωση….Επανάσταση ελευθερίας, όχι επανάσταση δεσμών.»[2] Παράλληλα με την έκδοση της «Χ», η οποία, όπως προαναφέραμε, αντιμετώπιζε πολλά προβλήματα λόγω του καθεστώτος, οι χριστιανοκοινωνιστές προσπαθούν, οργανώνοντας εκδηλώσεις σε όλη την Ελλάδα, να δώσουν  το στίγμα τους. Στις 7 Μαΐου καλούν στην Αθήνα να μιλήσει τον Γάλλο Χριστιανό και Ανθρωπιστή και Ακαδημαϊκό Ραούλ Φολερώ. Το διεθνές κύρος του ομιλητή δεν άφησε περιθώρια στην Ασφάλεια να ματαιώσει τη συγκέντρωση, παρά τους φόβους των οργανωτών, και όχι αδικαιολόγητα. ΄Ηδη εκτός από την εκδήλωση στη Θεσσαλονίκη με ομιλητή τον Ν. Ψ. η κυβέρνηση δια των εντολοδόχων της είχε ματαιώσει ανάλογες συγκεντρώσεις στην Ξάνθη και τη Λάρισα. Την ίδια τύχη μ’ αυτές είχε και η επόμενη εκδήλωση που οργάνωσε η «ΕΧΜΕ» στην Αθήνα με ομιλητή τον Ν. Ψ. και θέμα «Παιδεία και Δημοκρατία» στις 14 Μαΐου 1972. Τον Ιούλιο του ’72 αναγγέλλεται μέσω της «Χ» η αποδοχή της πρόσκλησης της «ΕΧΜΕ» εκ μέρους του Ντόμ Χέλντερ Καμάρα. Όσο η πίεση της δικτατορίας κατά των πολιτικοποιημένων χριστιανών αυξάνει, τόσο αυτοί απαντούν δυναμικά και με εμπνευσμένες κινήσεις, όπως αυτές της πρόσκλησης μεγάλων προσωπικοτήτων στην Ελλάδα.


παπα-Γιώργης Πυρουνάκης


Το ίδιο χρονικό διάστημα αρχίζουν οι διώξεις εναντίον του π. Γεωργίου Πυρουνάκη. Η «Χ» καλεί το Μητροπολίτη Αττικής κ. Νικόδημο (Γκατζιρούλη) να πάρει θέση στο  ζήτημα της διακοπής έκδοσης του πρωτοποριακού περιοδικού «Προβλήματα εκκλησιαστικά και κοινωνικά». Στο φύλλο του Ιουλίου διαβάζουμε: «Κρίνωμεν απαραίτητη την έκδοση αμέσου ανακοινώσεως της Ιεράς Μητροπόλεως για την καθησύχαση των συνειδήσεων που έχουν σκανδαλιστεί. Ο π. Πυρουνάκης προσφέρει θετικές υπηρεσίες στην Εκκλησία, είναι κληρικός με ανάστημα….Αλλοίμονο αν η Εκκλησία αφήνει απροστάτευτα τα άξια στελέχη της.»[3]
Τα πράγματα δείχνουν να χειροτερεύουν. Η δικτατορία πλέον δεν κρατάει τώρα ούτε τα προσχήματα. Την Κυριακή στις 3-9-72 ο π. Γεώργιος Πυρουνάκης συλλαμβάνεται, ενώ μετέβαινε να λειτουργήσει στο ναό που είχε τοποθετηθεί. Η «Χ» προβάλλει το γεγονός και συγκρούεται με το εκκλησιαστικό κατεστημένο. Σε πρωτοσέλιδό της ο συντάκτης ερωτά: «Μπορεί ποτέ η Θεία Λειτουργία, κανονικώς τελουμένη, να αποτελεί αδίκημα; Επέπρωτο λοιπόν κι’ αυτό να το ίδωμε στις ημέρες μας: Να συλλαμβάνεται ένας ιερεύς και να ματαιώνεται η λειτουργία του; Ώ  Θεέ μου, πώς μας ανέχεται ακόμα η υπομονή σου!… Η Εκκλησία που μετεβλήθη σε ορντινάντσα του Καίσαρα μπορεί να έχει Ιερατείο με υπαλληλική ιδιότητα, Μητροπολίτες με παχυλές απολαβές, μια καλή θέση δίπλα στον Άρχοντα, αλλά να μην έχει αξίωση, να έχει πλήρωμα! Η συνείδηση του λαού δε γελιέται και το Πνεύμα του Θεού δεν αναπαύεται σε σάπια σανίδια!
Πρέπει ν’ αντιληφθούν εκείνοι που διοικούν την Εκκλησία ότι το ποτήρι της πικρίας του λαού και του θυμού του Θεού είναι πλήρες. Δε χωράει μια σταγόνα. Κι’ αν  ξεχειλίσει δεν θα μείνει τίποτα όρθιο! Ήδη τα σημεία της κρίσεως είναι έκδηλα. Λίγο ακόμα και οι Λειτουργίες θα γίνονται εις επήκοον του ψάλτου και του νεωκόρου. Ούτε το 2% των ενοριτών δεν εκκλησιάζονται! Αν αμφιβάλλει η Ιερά Αρχιεπισκοπή, ας μετρήσει το εκκλησίασμα της περιοχής Αθηνών και ας το συγκρίνει με τους μόνιμους κατοίκους. Γιατί αυτό; Ιδού  το ερώτημα που μπορεί να αφυπνήσει την Ηγεσία»[4].
Τον Οκτώβριο του ’72 ο Ν. Ψ. στο πρωτοσέλιδο άρθρο του στη «Χ» με τίτλο «ΠΡΟΣΦΥΓΗ ΣΤΗ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΗΓΕΣΙΑ ΓΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, ΑΛΗΘΕΙΑ, ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ» προκαλεί για άλλη μια φορά την κυβέρνηση των Απριλιανών. Ταυτόχρονα καλεί την θρησκευτική και πνευματική ηγεσία ν’ αναλάβει τις ευθύνες της και ν’ αλλάξει τη στάση της έναντι του δικτατορικού καθεστώτος. Απευθυνόμενος με σκληρή γλώσσα στους πνευματικούς ανθρώπους, τονίζει: « Σε    τελευταία ανάλυση, λοιπόν, την κύρια ευθύνη για την 21η Απριλίου δεν την φέρουν οι δημιουργοί της αλλά η Εκκλησία, αντί να προβάλλει την αλήθεια, σε κάθε ευκαιρία την ευλογεί και τη λιβανίζει και οι λοιποί πνευματικοί ηγέτες, που αντί να μιλήσουν με παρρησία, απαντούν με δουλοπρεπείς διθυράμβους ή δουλοπρεπή σιωπή! Η Πνευματική Ηγεσία πρέπει να καταλάβει, πως αν πράγματι η 21η Απριλίου είναι ενέργεια δικαιωμένη με το μέτρο της αλήθειας, πρέπει να μιλήσει πάνω στην αλήθεια αυτή και να πείσει τη Νέα Γενιά: Οι κολακείες και ο λιβανωτός απωθούν, δεν ελκύουν συνειδήσεις. Και πρέπει να γίνει αυτό. Γιατί η 21η Απριλίου ή πρέπει, αν δικαιώνεται χριστιανικά, να βοηθηθεί από όλους – αν δεν δικαιώνεται χριστιανικά, τότε ούτε εθνικά ούτε πολιτικά δικαιώνεται – ή πρέπει στην αντίθετη περίπτωση να καταπολεμηθεί»[5].
Το συγκεκριμένο αυτό άρθρο, καθώς και εκείνο του Μαϊου «Για μια αληθινή επανάσταση», θα γίνουν η αιτία να ασκηθεί αυτεπάγγελτη δίωξη εναντίον του Ν. Ψ. βάσει των νόμων 509/47 και 346/69 περί Τύπου. Η κυβέρνηση θορυβημένη από την απήχηση των λόγων του Προέδρου της Χ. Δ. προσπαθεί με κάθε τρόπο να περιορίσει τη δράση του. Με εντολή του Α΄ Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης στις 29-9-72 ζητείται παρέμβαση του Υπουργού Δικαιοσύνης για τη δίωξη του Ν. Ψ. (αρ. πρωτ. 16776). Εκείνος με τη σειρά του (αρ. πρωτ. 3881) παρακαλεί τον Εισαγγελέα να ασκήσει ποινική δίωξη κατά παντός υπευθύνου διαβιβάζοντάς του αντίτυπα των φύλλων 29 και 32 της «Χ». Αυτό αποδεικνύει πως η δίωξη δεν είχε λάβει υπόψη της το τελευταίο άρθρο του, που είδαμε παραπάνω, «Προσφυγή στην πνευματική ηγεσία του τόπου»[6]. Με έγγραφο της Υποδιεύθυνσης της Γενικής Ασφάλειας (αρ. πρωτ. 72023) προσκομίζεται στον Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών και το φύλλο 34. Ο Ν. Ψ. καλείται σε απολογία στις 25-10-72. Κατηγορείται ότι το περιεχόμενο του άρθρου του «Για μια αληθινή επανάσταση»[7], «αποβλέπει εις την πρόκλησιν στασιαστικών ενεργειών και σκοπεί εις την ανατροπήν της καθεστηκυίας συνταγματικής τάξεως και του κοινωνικού καθεστώτος». Επίσης ότι «επεδίωξε την εφαρμογήν ιδεών εχουσών ως έκδηλον σκοπόν την δια βιαίων μέσων ανατροπήν του πολιτεύματος και του κρατούντος κοινωνικού συστήματος». Σχετικά με το άρθρο του «Προσφυγή στη πνευματική  ηγεσία για ελευθερία, αλήθεια, δικαιοσύνη» κατηγορείται ότι αποβλέπει «εις την πρόκλησιν στασιαστικών ενεργειών και σκοπεί εις την ανατροπήν της καθεστηκυίας συνταγματικής τάξεως και του κοινωνικού καθεστώτος» επίσης ότι επεδίωξε την εφαρμογή ιδεών εχουσών ως έκδηλον σκοπόν την δια βιαίων μέσων ανατροπήν του Πολιτεύματος και του κρατούντος κοινωνικού συστήματος». Από τη «Χ» πληροφορούμαστε ότι «η επαπειλούμενη στις περιπτώσεις αυτές, που και οι δυο τους είναι κακουργήματα,  ποινή ( άρθρο 2 παρ. 1 του α. ν. 509/49) είναι, αρχηγός ή οδηγός «πρόσκαιρα δεσμά» δηλαδή κάθειρξη τουλάχιστον πέντε ετών, «εις ιδίως δε βαρείας περιπτώσεις» ισόβια δεσμά ή θάνατος.»[8]
Η είδηση της δίωξης του Ν. Ψ. διαδόθηκε με τον Τύπο και το ξένο ραδιόφωνο. Προβλήθηκε από τις στήλες όλων σχεδόν των ελληνικών εφημερίδων και από πολλούς ραδιοφωνικούς σταθμούς του εξωτερικού, όπως του Β.Β.C. της Κολωνίας και άλλους. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον εξεδήλωσε το Διεθνές Ινστιτούτο Τύπου που εδρεύει στη Ζυρίχη[9]. Σε βάρος του Ν. Ψ. κατέθεσαν δύο μάρτυρες υπαστυνόμοι Α΄ και οι δύο, οι οποίοι υπηρετούσαν στη Γενική Ασφάλεια Αθηνών και μάλιστα στο τμήμα Τύπου. Υπέρ του κατέθεσαν οι: Ευάγγελος Μόσχος, γνωστός δικηγόρος, ο θεολόγος και συνεργάτης της «Χ» Γιώργος Ροδίτης, ο Λεωνίδας Δρανδάκης, πολιτικός μηχανικός και ο Επίσκοπος Ελευθερουπόλεως Αμβρόσιος. Στη κατάθεσή του ο τελευταίος αναφέρει: «Ο Ν. Ψ. δια της λαμπράς αρθρογραφίας του καταρτίζει πολίτας χριστιανούς. … Ιεροκήρυξ λοιπόν ο Νίκος Ψαρουδάκης. Διαφέρει όμως ως προς τους ρασοφόρους τοιούτους κατά τούτο: Ότι εκείνοι (Οι ρασοφόροι ) καλοπληρώνονται και διάγουν εν πάση ανέσει και ευμαρεία. Ενώ ο Ν. Ψ. γνήσιος οπαδός του ακτήμονος Ναζωραίου, ζη στερούμενος. Είναι πτωχός, ενώ  θα ηδύνατο να είναι πλούσιος…. Ευρίσκομαι σήμερον εδώ δια να εκπληρώσω ιερόν καθήκον έναντι  ενός εξαιρέτου Έλληνος, ενός ακραιφνούς πατριώτου, ενός συμπαθούς αγωνιστού πνευματικού ποδηγέτου του  Λαού, αληθώς γνησίου Χριστιανού…» (Πρωτοδικείο Αθηνών, Ανακριτής 8ου τμήματος, 2/12/1972, έκθεσις ενόρκου εξετάσεως μάρτυρος ).
Θεωρούμε ότι πρέπει να υπογραμμίσουμε πως ο συγκεκριμένος Επίσκοπος είναι ο μόνος της Ορθοδόξου Ελληνικής Εκκλησίας, ο οποίος είχε την τόλμη τη συγκεκριμένη στιγμή να υπερασπιστεί το Ν. Ψαρουδάκη. Στις 11-11-1972 ο  Πρόεδρος της Χ. Δ. απολογήθηκε δια υπομνήματος ενώπιον του Ανακριτή παρουσία των δικηγόρων του Αλ. Σακελλαρόπουλου, τελευταίου αιρετού προέδρου του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών, του Γεωργίου Αναγνωστόπουλου και του Στέλιου Παπαθεμελή. Μετά την απολογία του με ομοφωνία Ανακριτή και Εισαγγελέα αφέθηκε ελεύθερος. Το ίδιο χρονικό διάστημα η «Χ» με άρθρο της καταδικάζει την τετραετή σιωπή της Εκκλησιαστικής Ιεραρχίας και την παθητική της στάση απέναντι στο πολιτικό και κοινωνικό κατεστημένο[10]. Εξαίρει τη στάση που τήρησαν κατά τη συνεδρίασή της οι Επίσκοποι Ελευθερουπόλεως Αμβρόσιος και Φλωρίνης Αυγουστίνος. Το διάστημα εκείνο άρχισε να φουντώνει το φοιτητικό συνδικαλιστικό κίνημα. Οι Χριστιανοδημοκράτες αποφασίζουν να στηρίξουν ανοικτά τον αντιδικτατορικό αγώνα των φοιτητών. Τον Δεκέμβριο του ’72 εγκαινιάζεται στην «Χ» μόνιμη φοιτητική στήλη με τίτλο «ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟΙ  ΟΡΙΖΟΝΤΕΣ» με σκοπό την ενημέρωση για όσα συμβαίνουν στον ευαίσθητο χώρο της Ανώτατης Εκπαίδευσης. Στο φύλλο αυτό καταγγέλλονται οι από το καθεστώς οργανωμένες εκλογές στους φοιτητικούς συλλόγους, καθώς επίσης και η νόθευση του αποτελέσματος. Εντύπωση προκαλεί η δημοσίευση της υπεύθυνης δήλωσης του πατρός Χρίστου Χριστοδούλου, τεταρτοετούς φοιτητή της Θεολογικής Σχολής, ο οποίος δηλώνει, ότι ψήφισε λευκό και η λευκή ψήφος του δεν βρέθηκε ποτέ στα επίσημα αποτελέσματα της Σχολής του. Οφείλουμε επίσης να αναφέρουμε ότι οι φοιτητές της Θεολογικής Σχολής Αθηνών με πρωτοστατούντα τον διάκονο Τιμόθεο Λαγουδάκη βοήθησαν στο να αποδειχθεί η αδιαμφισβήτητη νοθεία των εκλογών. Πιο συγκεκριμένα, στις 24-11-1972 ο Τιμόθεος Λαγουδάκης υπέβαλε στο Σύλλογο των καθηγητών της Σχολής υπόμνημα, στο οποίο καταγγέλλει ότι, ενώ τον εψήφισαν 42 συμφοιτητές του, έλαβε μόνον 28  ψήφους. Συνημμένα υπέβαλε μαζί με το υπόμνημα την δήλωση των 42 συναδέλφων του, οι οποίοι, στην πλειονότητα ήταν ιερείς και οι οποίοι δηλώνουν υπευθύνως και εν γνώσει των συνεπειών του Νόμου ότι τον εψήφισαν στις εκλογές που διεξήχθησαν στις 20-11-1972[11].
Με τον ερχομό του  Νέου Έτους η «Χ» συνεχίζει την άμεση και δυναμική κριτική στο καθεστώς, πιο έντονα όμως από κάθε άλλη φορά. Ταυτόχρονα καλεί τον Αρχιεπίσκοπο κ. Ιερώνυμο να παραιτηθεί, δημοσιεύοντας πρωτοσέλιδη ανοικτή επιστολή. Συνεπής η εφημερίδα στη γραμμή της για τη στήριξη του φοιτητικού κινήματος ζητάει « την αποκατάσταση των αποβληθέντων και απελαθέντων φοιτητών των Ελληνικών Πανεπιστημίων, λόγω των πολιτικών τους φρονημάτων»[12].
Το Φεβρουάριο του ’73 έχουμε την εξέγερση των φοιτητών και την κατάληψη της Νομικής. Το παρόν στη συγκέντρωση έξω από το κτίριο δίνουν ο τότε Επίσκοπος Ανδρούσης και καθηγητής της Θεολογικής Σχολής Αθηνών κ. Αναστάσιος Γιαννουλάτος (νυν Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας), ο ιερέας Χρίστος Χριστοδούλου, ο διάκονος Τιμόθεος Λαγουδάκης και άλλοι κληρικοί, οι οποίοι «προσπαθούν να εισαγάγουν τρόφιμα στους φοιτητές, αλλά η Αστυνομία το απαγορεύει. Τα   «τιμημένα ράσα» των ιερέων κρύβουν λίγες τροφές για τους αποκλεισμένους. Οι  αστυνομικοί τους ανακαλύπτουν και τους διώχνουν»[13]. Ο Τιμόθεος Λαγουδάκης συνελήφθη και βασανίστηκε άγρια από τη Δικτατορία[14]. Ο Αναστάσιος Γιαννουλάτος μαζί με τον πατέρα Γεώργιο Πυρουνάκη και το διάκονο Τιμόθεο Λαγουδάκη θα σταθεί στο πλευρό  των συλληφθέντων φοιτητών της εξέγερσης της Νομικής, μαζί με τους γονείς τους τούς επισκέπτεται στο ΕΑΤ – ΕΣΑ και τους συμπαρίσταται. Στη συγκέντρωση της Νομικής ομάδα φοιτητών της Θεολογικής Σχολής, μεταξύ των οποίων ήσαν και μερικοί κληρικοί, δίνει ψήφισμα συμπαράστασης, το οποίο και διαβάζεται στους συγκεντρωμένους. Στο ψήφισμα αναφέρεται: « Αδέρφια. Τολμούμε να σας αποκαλούμε αδέρφια, γιατί όλοι είμεθα βαπτισμένοι εις το όνομα του Χριστού. ΄Εχουμε το ίδιο ελληνικό αίμα όλοι μας και ανήκομε όλοι στη φοιτητική οικογένεια. Πάσχομε και υποφέρομε κι’ εμείς μαζί σας, γιατί « είτε πάσχει εν μέλος, συμπάσχει πάντα τα μέλη». Σαν μαθηταί του Χριστού, που είναι καταφρονητής των δυνατών και υπερασπιστής των αδυνάτων, Θεολόγοι, επιστήμονες, αυριανοί ποιμένες σας, έχομε καθήκον από το Θεόν να πάρωμεν θέσιν σε ό,τι τις τελευταίες μέρες συμβαίνει στον πανεπιστημιακό χώρο. Δια τούτο:
  1. Καταδικάζομε κάθε βία ενάντια στο φοιτητικό κίνημα
  2. Συμπαριστάμεθα  εις τα δίκαια αιτήματά σας και όλου του φοιτητικού κόσμου.
  3. Ζητάμε τη κατάργηση του Ν.Δ. 1347/73 και την επιστροφήν των αδελφών  μας φοιτητών. Και την κατάργησιν όλων των διαταγμάτων που θίγουν τους φοιτητάς.
  4. Προτείνουμε το διάλογο, σαν το μόνο μέσο για τη λύσι των φοιτητικών προβλημάτων.
  5. Κάνομε έκκληση για στάση αγάπης σε κάθε βία»[15].
Στο  ίδιο φύλλο της «Χ» εντύπωση προκαλούν οι δημοσιευόμενες απόψεις του πατρός Γεωργίου Πυρουνάκη, ο οποίος τονίζοντας τη σημασία του φοιτητικού κινήματος, κάνει έκκληση σε Πανεπιστημιακούς καθηγητές να σταθούν στο πλευρό των αγωνιζόμενων φοιτητών. Στη φοιτητική στήλη της εφημερίδας, την οποία επιμελείται κυρίως ο Μανώλης Μηλιαράκης, νυν Πρόεδρος της Χ. Δ., υπάρχει εκτενής αναφορά στις φοιτητικές αναταραχές σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Ανακοίνωση υποστήριξης του δίκαιου αγώνα των φοιτητών και των καθηγητών δημοσιεύει η Εταιρεία Χριστιανοκοινωνικών Μελετών στο  ίδιο φύλλο της εφημερίδας. Εκφράζει μεταξύ των άλλων, « τη θλίψη της για τα βίαια γεγονότα και τη κοντόφθαλμη τακτική των αρμοδίων στην αντιμετώπιση του όλου φοιτητικού προβλήματος….Την ελπίδα ότι η θαρραλέα στάση του Πανεπιστημιακού κόσμου θα οδηγήσει, τελικά, στην επίλυση των δικαίων αιτημάτων του.».[16] Στις επόμενες εκδόσεις της η «Χ» προσπαθεί να στηρίξει με κάθε τρόπο το φοιτητικό κίνημα και τον εξεγερσιακό του χαρακτήρα. Αυτό το κάνει:
1. Δημοσιεύοντας δηλώσεις διακεκριμένων διανοούμενων, όπως του Ι.Ν. Θεοδωρακόπουλου, ομότιμου  καθηγητή του Πανεπιστημίου Αθηνών και Ακαδημαϊκού[17], του Αντωνίου Φλώρου, τέως Αρεοπαγίτη, του Ι. Παπαζαχαρίου, ομότιμου καθηγητή της Παντείου και τέως Πρύτανη, και άλλων.
2.                        Παρουσιάζοντας όλα τα νέα σχετικά με όσα συμβαίνουν στα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα, «αντιπληροφορώντας» ουσιαστικά τους αναγνώστες της και αναφέροντας τα πραγματικά γεγονότα ( συλλήψεις, φυλακίσεις φοιτητών, απελάσεις κ.λ.π.)
3.                        Δημοσιεύοντας ψηφίσματα των φοιτητικών συλλόγων των Πανεπιστημιακών Σχολών και διαβήματά τους στην Ιερά Σύνοδο, τον Ο.Η.Ε, και τον Ερυθρό Σταυρό.
Στο διάβημά τους οι φοιτητές προς την Ιερά Σύνοδο και τους Μητροπολίτες μεμονωμένα, μεταξύ των άλλων, αναφέρουν: «Σεβασμιώτατε, τα λόγια αυτά σας τα απευθύνουν τα πνευματικά παιδιά σας, οι φοιτητές, που αγωνίζονται για μια Παιδεία φυτώριο ελεύθερων ανθρώπων και όχι για μια Παιδεία παραγωγής εργαλείων της μηχανής του κατεστημένου. Με οδηγό μας το «Μη γίνεσθε δούλοι ανθρώπων… έχομε αποφασίσει να αγωνιστούμε για την αποτίναξη των δεσμών που ετσιθελικά μας επέβαλαν. Απευθυνόμαστε σ’ εσάς, την κατ’ εξοχήν πνευματικήν ηγεσίαν, και σας βλέπομεν σαν τελευταίο φάρο ελπίδας…Η στιγμή αυτή είναι κρίσιμη και ο καθένας καλείται ν’ αναλάβει τις ευθύνες του και να επιτελέσει το καθήκον που του επιβάλλει το πιστεύω του. Σας καταγγέλλουμε ότι
-          Τις τελευταίες μέρες έχουν συλληφθεί και κρατούνται στην ΕΣΑ δεκάδες αδελφών μας.
-          Όλοι τους συνελήφθησαν άνευ εντάλματος…
-          Εις όλους έχει απαγορευθεί να έλθουν σε επαφή με τους δικηγόρους τους…
-          Στους γονείς των συλληφθέντων φοιτητών απαγορεύεται επίσης να έλθουν σε επαφή με τα παιδιά τους
-          Βασανισμούς ποικιλόμορφους υφίστανται τα αδέλφια μας.
-          Ο φόβος και η τρομοκρατία πλανάται στον ιερό χώρο του Πανεπιστημίου…
Το έγκλημά μας είναι ένα μόνο: Είμαστε αθεράπευτα συνεπείς και αποφασισμένοι να αγωνιστούμε για τα ιδανικά που μας επιβάλλει η Χριστιανική μας πίστη και η ματωμένη ιστορία της Πατρίδος μας….
Τη στιγμή αυτή προέχει ο βραχυπρόθεσμος στόχος μας : Η ΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΣΥΜΦΟΙΤΗΤΩΝ ΜΑΣ …
Τη στιγμή αυτή ζητούμε την ενεργό Συμπαράστασή σας σ’ αυτό τον συγκεκριμένο στόχο μας.
Πιστεύομε ότι  Ένας  Επίσκοπος και ΔΥΝΑΜΗ και  ΚΑΘΗΚΟΝ έχει για να ενδιαφερθεί αποτελεσματικά για αυθαίρετα διωκόμενα πνευματικά Τέκνα Του….
Μη σιωπήσετε και Σεις. Ενεργήσατε, όπως σας επιβάλλει η αποστολή σας. Ουδείς θα τολμήσει να θέσει βέβηλο χέρι σε αγωνιζόμενο ράσο. Μη θελήσετε δια της τακτικής σας να μας πείσετε και σεις,όπως οι Δάσκαλοί μας, ότι είμαστε μόνοι, ορφανοί. Εμείς και τότε βέβαια δεν θα υποστείλουμε την Σημαία μας. Αλλά τότε « οι λίθοι κεκράξονται».  
Με σεβασμό οι φοιτηταί των Ανωτάτων Σχολών Αθηνών»[18].
Στις 15-5-73 γίνεται μεγάλη φοιτητική συγκέντρωση, όπου διαβάζεται μήνυμα των φοιτητών της Θεολογίας. Το παραθέτουμε: «Αδέλφια μας φοιτητές! Χριστός Ανέστη! Όταν τον περασμένο Οκτώβρη αρχίσαμε το δίκαιο φοιτητικό μας αγώνα, γιατί είμαστε παιδία του Θεού, της Λευτεριάς Χριστού και της αιώνιας Ελλάδος που ποτέ δεν πεθαίνει, μας ήταν άγνωστη η έκβαση του αγώνα μας. Και να, αυτή τη στιγμή πολλά από τα αδέλφια μας δεν βρίσκονται κοντά μας. Συμπάσχουμε και υποφέρουμε και μεις μαζί τους, διότι «είτε πάσχει εν μέλος συμπάσχει πάντα τα μέλη».
Ο  Χριστός, όταν ήταν στη γη, είπε στους μαθητάς του ‘ει εμέ εδίωξαν και υμάς διώξουσι’. Εμείς αδέλφια μας τώρα έχουμε μεγάλη Εβδομάδα. Ανεβαίνουμε τον ανηφορικό δρόμο  του Γολγοθά, όπως και ο Αρχηγός μας, αλλά ελπίζουμε στην Ανάσταση. Καλή Ανάσταση λοιπόν.
Ζούμε τις τραγικές στιγμές που διαδραματίζονται καθημερινά στον πανεπιστημιακό μας χώρο αλλά το πνεύμα δεν νικιέται από την υλική βία και αυτό το μαρτυρούν η Ανάσταση του Χριστού, που άδικα πάσχιζαν οι στρατιώτες να φυλάξουν τον τάφο και το Ιουδαϊκό  κατεστημένο να τρομοκρατήση τους μαθητές του. Το μαρτυρεί ακόμα και η Ανάσταση της Ελλάδος, ύστερα από 400 χρόνια τουρκικής σκλαβιάς.
Σα φοιτητές της Θεολογίας συμμετέχουμε ολόψυχα στο φοιτητικό αγώνα και κάνουμε έκκληση στη Διοικούσα Εκκλησία και σε κάθε πνευματικό άνθρωπο που αισθάνεται το πνεύμα του λεύτερο ακόμα, να πάρη θέση και να συμπαρασταθή στον δίκαιό μας αγώνα και στο αίτημα της στιγμής ν’ αφεθούν ελεύθερα τα αδέλφια μας.
Πιστεύουμε ότι ο Αναστάς Κύριος θα σκορπίσει το άπλετο της Αναστάσεως για να διαλύση όλα τα νέφη που καλύπτουν το φοιτητικό μας ορίζοντα.
Πίστη λοιπόν στον αγώνα και ελπίδα για τη νίκη. Η νίκη είναι δική μας γιατί είναι μαζί μας ο νικητής Χριστός.
Καλό κουράγιο αδέλφια.»[19].
Το Μάϊο  του ’73 η Ιερά Σύνοδος, αφού έλαβε γνώση του διαβήματος των φοιτητών, που ζητούσαν τη συμπαράστασή της, αποφάσισε να αναθέσει σε επιτροπή που αποτελούνταν από τον Μητροπολίτη Θήρας κ. Γαβριήλ, τον Επίσκοπο Ανδρούσης κ. Γιαννουλάτο, και τον Αρχιμανδρίτη κ. Αμβρόσιο να επισκεφθεί τους κρατούμενους φοιτητές[20]. Η τελευταία αυτή κίνηση, αλλά κυρίως η κατ’ επανάληψη όχι απλά υποστήριξη αλλά και συμμετοχή των θεολόγων φοιτητών, μεταξύ των οποίων και αρκετοί κληρικοί, στη φοιτητική έκρηξη, φανερώνει πως ο σπόρος που έσπειρε με τους αγώνες της η Χ. Δ. άρχισε να καρποφορεί.
Αυτό το χρονικό διάστημα έχουμε εξελίξεις από το μέτωπο των διώξεων σε βάρος της «Χ» αλλά και του Προέδρου του κινήματος. Το Συμβούλιο των Πλημμελειοδικών Αθηνών με πρόταση του Εισαγγελέα θεωρεί ότι είναι αναρμόδιο να κρίνει και να ρυθμίσει τις κατηγορίες σε βάρος του σχετικά με την αρθρογραφία του στην «Χ» και παραπέμπει την υπόθεση στο Έκτακτο Στρατοδικείο Αθηνών. Ο Ν. Ψ. κάνει έφεση και ζητάει την απαλλαγή του από τις κατηγορίες. Στις 17 Ιουλίου του ’73 δια του υπ’ αριθμ. 809/1973 βουλεύματος του Συμβουλίου των Εφετών Αθηνών, απαλλάσσεται ο Ν. Ψ. από όλες  τις κατηγορίες. Λίγο νωρίτερα από αυτή τη θετική εξέλιξη στις 6 Ιουλίου ο Πρόεδρος του κινήματος μηνύεται και πάλι από τον διοικητή του Α. Τ. Αγίου Νικολάου Χαλκιδικής για « το έγκλημα της περιυβρίσεως αρχής και της διασποράς ψευδών ειδήσεων τελεσθείσης δια του τύπου». Αφορμή για το τελευταίο δίνεται από τη δημοσίευση του άρθρου στη «Χ» με τίτλο « Για ποια Δημοκρατία μιλάτε κ. Παπαδόπουλε;» (αρ. φύλ. 42, Ιούνιος 1973).
Είναι αλήθεια πως το παραπάνω κύριο άρθρο, καθώς και το επόμενο με τίτλο « Όχι στην δικτατορική πρόκληση» (αρ.φύλ. 43, 3-7-73 ) υπήρξαν από εκείνα που έμειναν στην ιστορία του αντιδικτατορικού αγώνα. Στο πρώτο αναφέρει: « Αν ο κ. Παπαδόπουλος ήταν πραγματικά δημοκράτης, την 1η  Ιουνίου άλλη θα ήταν η εμφάνισή του. Με συντριβή και ταπείνωση θα ομολογούσε ενώπιον του λαού τα λάθη του και θα ζητούσε έμπρακτα συγγνώμη απ’ όλους εκείνους που βρίσκονται στις φυλακές κρατητήρια για χάρη της Δημοκρατίας, που εκείνος, την ανάγκην φιλοτιμίαν ποιούμενος, όψιμα ανεκάλυψε! Ποια αξία μπορεί να έχει το: « Ζήτω η Δημοκρατία»  με δημοκράτες καταδικασμένους, ταλαιπωρημένους, διωκομένους, κατεστραμμένους; Ας το μάθει λοιπόν η κυβέρνηση: Με τις φυλακές γεμάτες, με τις συνειδήσεις φιμωμένες, με το Έθνος στο «γύψο» το «Ζήτω η Δημοκρατία» ήταν ένα πράγμα αφύσικο….Η Δημοκρατία κ. Παπαδόπουλε, δεν είναι υπόθεση νομικής κατασκευής ενός Συντάγματος, είναι ζωή. Αυτό σημαίνει πως η Δημοκρατία δεν κατασκευάζεται….ΑΡΚΕΙ  όμως ως εδώ! Τα αφεντικά της αδικίας μπορούν να έχουν πολλούς υπηρέτες και σωματοφύλακες από το ημίψηλο του φασισμού μέχρι τη τραγιάσκα της « Δημοκρατίας», μα και ο Λαός αρχίζει να μην είναι μόνος. Ο  χριστιανοκοινωνικός Αγώνας στην Ελλάδα 26 χρόνια τώρα, αρχίζει να καρποφορεί. Καλύτερο συνήγορο από το Λόγο του Θεού, ο Λαός δεν θέλει για να βρει το δίκιο του. Ο Θεός είναι μεγάλος! Και ο Θεός « ισχύν τω λαώ αυτού δώσει»[21]. Και στο δεύτερο άρθρο του καλεί το λαό να πει το μεγάλο όχι στο δημοψήφισμα της 29ης Ιουλίου. Η πρότασή του είναι κρυστάλλινη «Το κακό κάποτε πρέπει να σταματήσει. Η ώρα για αφύπνιση των συνειδήσεων εσήμανε. Το δημοψήφισμα της 29ης Ιουλίου είναι μια ευκαιρία. Ούτε αποχή, ούτε λευκά, ούτε «ναι».  Η απάντηση του Λαού στη δικτατορική πρόκληση πρέπει να’ ναι ένα ιστορικό  ΟΧΙ! Με το ΟΧΙ αυτό βέβαια, δεν θα πέσει αμέσως η Δικτατορία…. Με το ΟΧΙ η Δικτατορία θα χάσει το όπλο της δημοκρατικής δημαγωγίας, χωρίς να μπορεί να αυξήσει τη δικτατορική καταπίεση. Η απόρριψη του Ψηφίσματος με το λαϊκό ΟΧΙ θα  είναι ένα σωτήριο μάθημα για τον κ. Παπαδόπουλο και τους περι αυτών, που οπωσδήποτε δεν θα μπορέσουν να το αγνοήσουν….Γι’ αυτό με πίστη και αισιοδοξία ας πορευθούμε όλοι στις κάλπες της 29ης Ιουλίου κι’ ας απαντήσουμε για μια ακόμη φορά «ΟΧΙ» στη βία και το σκότος που έχει ρημάξει τον αιώνα μας και τη Γενιά μας! Ο αγώνας είναι για την αλήθεια και την αρετή, ενάντια στον εγωϊσμό και την αυθαιρεσία. Είναι ένας αγώνας κρυστάλλινος, χριστιανικός, ελληνικός, παγκόσμιος. Ένας τέτοιος αγώνας είναι ακατανίκητος, γιατί σ’ αυτόν συμμετέχει και ο ίδιος ο Θεός: « Έως του θανάτου αγωνίσαι περί της αληθείας και Κύριος ο Θεός πολεμήσει υπέρ σου « και αφού ο Θεός είναι μαζί μας και η νίκη θα είναι θα είναι μαζί μας»[22].
Τον Ιούλιο του ’73 η «Χ» γίνεται δεκαπενθήμερη. Η κυκλοφορία της έχει ξεπεράσει τα 100.000 αντίτυπα.....



[1] “Χριστιανική”, αρ. φυλ  28, Απρίλιος 1972.
[2] “Χριστιανική”, αρ. φυλ  29, Μάϊος 1972.
[3] “Χριστιανική”, αρ. φυλ  31, Ιούλιος 1972.
[4] “Χριστιανική”, αρ. φυλ  33, Σεπτέμβριος 1973.
[5] “Χριστιανική”, αρ. φυλ  34, Οκτώβριος 1972.
[6] ο.π.
[7] “Xριστιανική”, αρ. φυλ. 29, Μάϊος 1972.
[8]  “Xριστιανική”, αρ. φυλ. 75, Νοέμβριος 1972.
[9] “Χριστιανική”, αρ. φυλ  35, Νοέμβριος 1972.
[10] “Xριστιανική”, αρ.φυλ. 35, Νοέμβριος 1972.
[11] Γιώργος  Α. Βερνίκος, Όταν θέλαμε να αλλάξουμε την Ελλάδα, το αντιδικτατορικό φοιτητικό κίνημα: Η ΕΚΙΝ και  οι καταλήψεις της Νομικής, έκδ. Καστανιώτη, Αθήνα 2003, σ. 353.
[12] “Xριστιανική”, αρ. φυλ. 37, Ιανουάριος 1973.
[13] “Xριστιανική”, αρ. φυλ  39, Μάρτιος 1973.
[14] τα ΝΕΑ,  17-11-1994.
[15] “Χριστιανική”, αρ. φυλ  39,  Μάρτιος 1973.
[16] ο.π.
[17] “Χριστιανική”, αρ. φυλ  39, Μάρτιος 1973, και αρ. φυλ. 40, Απρίλιος 1973.
[18] “Χριστιανική”, αρ. φυλ  41, Μάϊος 1973.
[19] “Χριστιανική”, αρ. φυλ  41, Μάϊος 1973.
[20] ΒΗΜΑ 19-5-73.
[21]“Χριστιανική”, αρ. φυλ. 42, Ιούνιος 1973.
[22]“Χριστιανική”, αρ. φυλ. 43, 3-7-73.

Παρασκευή, 14 Νοεμβρίου 2014

«ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗ ΓΙΟΡΤΗ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ…»Προς τους θεολόγους της Δυτικής Μακεδονίας







ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ
ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ
-----
ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ Α/ΘΜΙΑΣ & Β/ΘΜΙΑΣ ΕΚΠ/ΣΗΣ ΔΥΤΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ
ΓΡΑΦΕΙΟ ΣΧΟΛΙΚΩΝ  ΣΥΜΒΟΥΛΩΝ Β/ΘΜΙΑΣ ΕΚ/ΣΗΣ
………………………………………………………………



















Κοζάνη:14/11/ 2014.
Αρ. Πρωτ.: 615

Διεύθυνση: Μακρυγιάννη 22, 50100,Κοζάνη
Τηλέφωνο: 24610-49308 
FAX: : 24610-21259
Email:grsskoz@sch.gr

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ: Αντρέας Αργυρόπουλος
Σχολικός Σύμβουλος Θεολόγων
Κινητό: 6972321608

Ιστολόγιο: e-theologia.blogspot.com


Προς :
τις Καθηγήτριες και τους Καθηγητές ΠΕ01
των Σχολικών Μονάδων των Δ/νσεων Δ.Ε.: Γρεβενών,
Καστοριάς, Κοζάνης και Φλώρινας και Πέλλας
(διά των αρμοδίων Διευθύνσεων Εκπαίδευσης)






Θέμα: «ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗ ΓΙΟΡΤΗ ΤΟΥ  ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ…»


Κυρίες και Κύριοι συνάδελφοι,

Στα μαύρα χρόνια της Δικτατορίας υπήρξαν χριστιανοί εκπαιδευτικοί που τόλμησαν να συγκρουστούν με το καθεστώς των συνταγματαρχών. Ένας από αυτούς ήταν και ο υπηρετήσας ως Επόπτης της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης μετά την πτώση της επταετίας στην περιοχή της Δυτικής Μακεδονίας και πιο συγκεκριμένα στην Κοζάνη ,παιδαγωγός Νικηφόρος Ζήσης, άγνωστος δυστυχώς στις νεώτερες γενιές των εκπαιδευτικών και όχι μόνο. Θεωρώ την αποστολή αυτού του ενημερωτικού κειμένου προς τους θεολόγους της Δυτικής Μακεδονίας και της Πέλλας ως την ελάχιστη τιμή για το πρόσωπό του.


Δάσκαλος από τα Γιάννενα, αγαπήθηκε από τα παιδιά και τους συναδέλφους, όσο λίγοι εκπαιδευτικοί. Υπήρξε γνώστης όχι μόνο της παιδαγωγικής επιστήμης, αλλά όπως φαίνεται από τα κείμενά του είχε σπουδαία φιλοσοφική και θεολογική κατάρτιση. Άνθρωπος ελεύθερος με διαρκή διάθεση προσφοράς στους άλλους διακρινόταν πάντα για τη συνέπειά του στις χριστιανικές και δημοκρατικές αρχές.
Θεωρώντας πως η όλη παρουσία του και ιδιαίτερα η στάση του απέναντι στην επτάχρονη δικτατορία 1967 -1974 ήταν αυτή που άρμοζε σε έναν χριστιανό παιδαγωγό, θα αποπειραθούμε να παρουσιάσουμε κάποιες πτυχές της.
Ο Ν. Ζήσης τάχθηκε από την πρώτη στιγμή κατά της δικτατορίας. Επίσημα εκδηλώνεται κατά του καθεστώτος την παραμονή του εορτασμού της 21ης Απριλίου 1969 Τη μέρα που χιλιάδες εκπαιδευτικοί συνέτασσαν τους λόγους που θα εκφωνούσαν την επόμενη μέρα στα σχολεία τους, ο Ν. Ζήσης βρίσκει το θάρρος και στέλνει στον υπουργό Παιδείας Θεόφιλο Παπακωνσταντίνου, αναφορά στην οποία με παρρησία υποστηρίζει:
«Η γένεση, επικράτηση και ανοχή του στρατιωτικού κινήματος της 21ης Απριλίου προδίδει μια βαθιά θρησκευτική και πνευματική κρίση σε όλους τους τομείς (Κλήρος, Πολιτεία, Τύπος, Τύπος, Ανώτατα Πνευματικά Ιδρύματα, πολιτική ηγεσία, Λαός, Στρατός) όπου το Αγ. Πνεύμα, που καρπός του είναι η αλήθεια, πίστη, φρόνηση, αγάπη, ελευθερία, παρρησία, ενότητα , δικαιοσύνη και χαρά, είναι απών, εκεί η βία, τα όπλα κυβερνούν. Η χώρα μας ουδέποτε υπήρξε Χριστοκεντρική γι αυτό και οι Κυβερνήσεις της δεν υπήρξαν Λαοκεντρικές. Υπάρχουν οξύτατες κοινωνικές αντιθέσεις και αδικίες…

Δεν θα πάω στο σχολείο την21ην Απριλίου, αν γίνει γιορτή. Είναι καιρός για αρετή και κάθαρση. Ο πόνος και η τραγωδία μέστωσε το Λαό μας. Σας ικετεύω ακούστε τη φωνή ενός δασκάλου του Λαϊκού Σχολείου. Στο αρχαίο δράμα ο χορός, ο λαός κάνει με ευτολμία υποδείξεις στους πρωταγωνιστές. Μιλήστε με τον Αρχιεπίσκοπο και με αγάπη αναλύστε στους ισχυρούς της ημέρας ότι η παραμονή τους στην εξουσία εγκυμονεί απροσμέτρητη καταστροφή
Ο υπουργός τον καλεί στο γραφείο του με σκοπό να τον μεταπείσει. Αποτυγχάνει. Μετά από λίγο ο Ν. Ζήσης τίθεται σε διαθεσιμότητα για έναν ολόκληρο χρόνο. Αυτό δεν τον λυγίζει. Καταγγέλλει τη Δικτατορία με κείμενο που στέλνει στη γερμανική Ραδιοφωνία και γίνεται γνωστό στον Ελληνικό λαό μέσω της Ντόυτσε Βέλλε. Ανήμερα του Αγ. Πνεύματος (1970) απευθύνεται στην Ι. Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος, προσπαθώντας μάταια να θέσει προ των ευθυνών τους Συνοδικούς. Η επιστολή καταλήγει:
«Τα ανελεύθερα καθεστώτα είναι αντιχριστιανικά! Ο μεγάλος Μπερντιάεφ τονίζει: όπου το Πνεύμα του Θεού, εκεί και Ελευθερία, και όπου Ελευθερία, εκεί το Πνεύμα του Θεού και η Χάρη. Η Χάρη προϋποθέτει ελευθερία. Δουλόφρονες δεν μπορούν να οικειοποιηθούν τη Χάρη». Η Χριστιανική Παιδαγωγική είναι λαοκεντρική και φιλελεύθερη
Στις αρχές του 1971 απολύεται με απόφαση του υπουργείου Παιδείας. Στο επίσημο κείμενο του υπηρεσιακού Συμβουλίου όπου δικαιολογείται η απομάκρυνσή του από την εκπαίδευση αναφέρεται μεταξύ των άλλων:
«ο ίδιος παραδέχεται ότι … εμμένει εις τας εκτιθεμένας απόψεις του, διατείνεται ότι το κλίμα εις την χώραν είναι αντιπαιδαγωγικόν, υποστηρίζει ότι ανήκει εις το Χριστιανικόν Σοσιαλιστικόν Κόμμα… και ότι οι επαναστάται επιδιώκουν την δημιουργία κόμματος». 
Αμέσως μετά την απόλυσή του τολμά και στέλνει αναφορά παραπόνων στον ίδιο τον δικτάτορα Γεώργιο Παπαδόπουλο:
«Το καθεστώς που έχουμε σήμερα είναι απολυταρχικό, ολιγαρχικό. Πολιτικοί, οικονομολόγοι, τεχνικοί, γενικά ειδικοί, παραμερίζονται. Στρατιωτικοί και εκείνοι που έχουν την εύνοια των πρωτεργατών του κινήματος της 21ης Απριλίου 1967 προωθούνται σε θέσεις - κλειδιά. Η κατάφωρη αδικία υπονομεύει την εθνική ενότητα και γαλήνη. Κατά τον Πλάτωνα οι στρατιωτικοί και πολιτικοί υπάλληλοι είναι οι κύνες, οι φρουροί, οι εντολοδόχοι. Διοριστήκαμε και υποσχεθήκαμε «μεθ΄όρκου» να προασπίσομε τα συμφέροντα του κοινωνικού συνόλου, την εννόμως παιδαγωγούσαν πολιτείαν. Αλλά, όταν, φρουροί αυθαίρετα γίνονται άρχοντες, κάνοντας κακή χρήση της υλικής δυνάμεως και οι πολίτες χάνουν τα κυριαρχικά τους δικαιώματα, παθαίνουν αλλοτρίωση, δεν ξέρουν πως γίνεται η διαχείριση του κράτους, της περιουσίας των, τότε, κατά το Ευαγγέλιο, το καθεστώς ονομάζεται δουλεία. Κατοχή. «Ουκέτι υμάς λέγω δούλους, ότι δούλος ουκ οίδε τι ποιεί αυτού ο κύριος». (Ιωάν 15.15). η κατοχή όμως είναι επώδυνη. Προσβάλλει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια προκαλεί αντιδράσεις καταστρεπτικές»
Μετά από λίγο θα συρθεί στην Ασφάλεια και θα παραπεμφθεί σε Στρατοδικείο. Τα γεγονότα του Πολυτεχνείου, η αδιαφορία της ηγεσίας της Εκκλησίας για τα δεινά που επισώρευσε η δικτατορία στον τόπο και η σκανδαλώδης εκλογή του αρχιεπισκόπου Σεραφείμ γίνονται αιτία για τη σύνταξη επιστολής – πρόσκλησης προς όλους τους Μητροπολίτες. Διαβάζοντας κανείς αυτό το κείμενο θαυμάζει την θεολογική, φιλοσοφική και πολιτική του συγκρότηση .Δεν θα περάσουν λίγοι μήνες και η δικτατορία θα πέσει. Οι αγώνες του Νικηφόρου Ζήση, του Νίκου Ψαρουδάκη, του παπα- Γιώργη Πυρουνάκη και των άλλων ριζοσπαστικοποιημένων  χριστιανών θα δικαιωθούν.

Δυστυχώς το τέλος του θα είναι τραγικό. Ήταν ένα από τα θύματα του αεροπορικού δυστυχήματος της Κοζάνης .(23-11-1976)

Κυρίες και Κύριοι συνάδελφοι,

Για μας τους εκπαιδευτικούς και μάλιστα τους θεολόγους, ο γενναίος και ασυμβίβαστος αγωνιστής, Νικηφόρος Ζήσης, αποτελεί πρότυπο. Η στάση ζωής και το έργο του θα μας εμπνέει στους αγώνες μας για μια παιδεία που θα είναι «οδός απελευθέρωσης και όχι διαδικασία εξαναγκασμού και ανελευθερίας».


Με συναδελφικούς χαιρετισμούς

Αντρέας Αργυρόπουλος


Σχολικός Σύμβουλος Θεολόγων Δυτικής Μακεδονίας και Πέλλας
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...