Τετάρτη, 28 Ιανουαρίου 2015

ΚΑΙΡΟΣ: Δικαίωση των αγώνων για το ζήτημα των απαλλαγών





                                                                   
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ


Το Διοικητικό Συμβούλιο του Πανελληνίου Θεολογικού Συνδέσμου « ΚΑΙΡΟΣ-για την αναβάθμιση της θρησκευτικής εκπαίδευσης» εκφράζει την ιδιαίτερη ικανοποίησή του, μετά την πρόσφατα κυκλοφορήσασα εγκύκλιο του Υπουργείου Παιδείας, που ρυθμίζει με αποτελεσματικότητα το θέμα των απαλλαγών από το ΜτΘ στα σχολεία της  χώρας, καταργώντας ρητά τις προβλέψεις όλων των προηγουμένων εγκυκλίων. Ο σύλλογός μας  αισθάνεται δικαιωμένος  με την εξέλιξη αυτή καθώς από την πρώτη στιγμή της ιδρύσεώς του, συμπεριέλαβε στη θεματική του πέραν των ζητημάτων που αφορούσαν στο περιεχόμενο και τους σκοπούς της θρησκευτικής εκπαίδευσης και το θέμα των απαλλαγών , όπως προέκυψε μετά τις εγκυκλίους του 2008, γεγονός που επηρέαζε αρνητικά και οδηγούσε σε έμμεση ακύρωση τις προσπάθειες για την αναβάθμιση της θρησκευτικής εκπαίδευσης στη χώρα μας. Για το λόγο αυτό το θέμα βρισκόταν πάντα στην ημερήσια διάταξη των προτεραιοτήτων σε όλες τις συναντήσεις που είχε τα τρία τελευταία χρόνια με φορείς και θεσμικούς παράγοντες (Θεολογικές σχολές, ΟΛΜΕ, πολιτική ηγεσία του υπουργείου, Αρχιεπίσκοπος) ενώ  από τις 11 Σεπτεμβρίου 2014 είχε για τον ίδιο λόγο καταθέσει συγκεκριμένες προτάσεις με ειδικό υπόμνημά του, προς την τότε πολιτική ηγεσία του Υπουργείου, οι οποίες είχαν ως αφετηρία καθαρά θεολογικά και παιδαγωγικά κριτήρια, και αφορούσαν τόσο στην επαρκή δικαιολόγηση του αιτήματος για απαλλαγή όσο και στον τρόπο απασχόλησης των απαλλασσομένων μαθητών, ώστε να μην διαταράσσεται η λειτουργία της σχολικής μονάδας.
Το υπόμνημα αυτό εστάλη  από το Δ.Σ  με την έναρξη του σχολικού έτους στο υπουργείο Παιδείας,  όμως ταυτόχρονα όλο το  χρονικό διάστημα  από τον Μάρτιο έως και τον Οκτώβριο 2014,  είχε αλλεπάλληλες επαφές και για το θέμα αυτό με τον τότε υπουργό Παιδείας κ. Α. Λοβέρδο και τους υφυπουργούς Παιδείας κ. Σ. Κεδίκογλου και κατόπιν Α. Δερμεντζόπουλο αλλά και τον Γ. Γ. Θρησκευμάτων κ. Γ. Καλαντζή, υποστηρίζοντας και δια ζώσης την ανάγκη εκδόσεως νέας εγκυκλίου, η οποία φυσικά κατά το σύλλογό μας δεν θα έπρεπε  να στηρίζεται σε δικαστικές αποφάσεις και περίπλοκες νομικές ερμηνείες, που μόνο κλίμα εντάσεως και απειλής δημιουργούν, αλλά κυρίως σε παιδαγωγικά και θεολογικά κριτήρια, για την αποκατάσταση της κανονικότητας  τόσο στη διδασκαλία του μαθήματος όσο και στη λειτουργία της σχολικής μονάδας, χωρίς άλλες επιπτώσεις για τους μαθητές αλλά και τους θεολόγους της εκπαίδευσης.

                                                     Για το Δ.Σ


Ο Πρόεδρος                                                                                                                       
Ανδρέας Αργυρόπουλος                                                                                     

 Ο Γ. Γραμματέας
  Γεώργιος Παπαδόπουλος 
                                                    

Η ΝΕΑ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΠΑΛΛΑΓΕΣ ΣΤΑ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ





 ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ


Ταχ. Δ/νση: Ανδρέα Παπανδρέου 37
Τ.Κ. – Πόλη: 151 80 Μαρούσι
Ιστοσελίδα: http: // www.minedu.gov.gr
Πληροφορίες: Κ. Παπαχρήστος
 Α. Παπαδαντωνάκης
 Ι. Λιγνός

Μαρούσι, 23/01/2015
Αριθ. Πρωτ.: 12773/Δ2
Βαθ. Προτερ. ΕΞ. ΕΠΕΙΓΟΝ

Προς :
1. Διευθύνσεις Π.Ε. και Δ.Ε. της χώρας.
 Έδρες τους.
2. Σχολικούς Συμβούλους της χώρας.
 (μέσω των Περιφερειακών Διευθύνσεων
Εκπαίδευσης της χώρας)
3. Σχολικές μονάδες Π.Ε. και Δ.Ε. της χώρας.
 (μέσω των Διευθύνσεων Π.Ε. και Δ.Ε. της
χώρας)
 Κοιν:
 Περιφερειακές Διευθύνσεις Εκπαίδευσης
 της χώρας. Έδρες τους.

ΘΕΜΑ: «Ρύθμιση μαθητικών θεμάτων»



Το μάθημα των Θρησκευτικών είναι υποχρεωτικό για όλους τους μαθητές
(άρ.16, παρ.2 του Συντάγματος) και διδάσκεται στις σχολικές μονάδες Πρωτοβάθμιας και
Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, σύμφωνα με τα επίσημα υποχρεωτικά αναλυτικά και
ωρολόγια προγράμματα, ακολουθεί τους γενικούς σκοπούς της εκπαίδευσης και
απευθύνεται σε όλους τους μαθητές. Ωστόσο, παρέχεται η δυνατότητα σε μη Χριστιανούς
Ορθόδοξους μαθητές, δηλαδή αλλόθρησκους ή ετερόδοξους ή άθρησκους, που
επικαλούνται λόγους θρησκευτικής συνείδησης, να απαλλαγούν από την παρακολούθησή
του.

Συνεπώς, η απαλλαγή από το μάθημα των Θρησκευτικών παρέχεται νόμιμα,
αποκλειστικά και μόνο για την προάσπιση της ελευθερίας της θρησκευτικής συνείδησης,
όπως προβλέπεται από το Σύνταγμα και περιγράφεται στους οικείους νόμους και στις
αποφάσεις των διεθνών και ελληνικών δικαστηρίων.
Επειδή, έχουν παρατηρηθεί φαινόμενα κατάχρησης του δικαιώματος απαλλαγής
από τα Θρησκευτικά για λόγους που δεν συνδέονται με την ελευθερία της θρησκευτικής
συνείδησης, εφιστάται η προσοχή στους Διευθυντές των σχολικών μονάδων να ελέγχουν
την τεκμηρίωση των προβαλλόμενων λόγων, επισημαίνοντας σε κάθε ενδιαφερόμενο τη
σοβαρότητα των σχετικών Υπεύθυνων Δηλώσεων και κατόπιν να προβαίνουν στη
χορήγηση νόμιμης απαλλαγής του μαθητή, πάντοτε εντός των προβλεπόμενων χρονικών
ορίων.

Η προσυπογραφή της Υπεύθυνης Δήλωσης από τον διδάσκοντα είναι
απαραίτητη, ώστε να ενημερώνεται για τους μαθητές που θα έχει στην τάξη του στις ώρες
του μαθήματος των Θρησκευτικών.
Οι μαθητές που απαλλάσσονται από το μάθημα των Θρησκευτικών δεν έχουν
δικαίωμα παραμονής στην τάξη τους κατά τη διάρκεια διεξαγωγής του μαθήματος των
Θρησκευτικών και δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να περιφέρονται εντός ή εκτός του
σχολείου ή να απουσιάζουν (αδικαιολόγητα), αλλά να απασχολούνται σύμφωνα με τα
διαλαμβανόμενα στην παρούσα εγκύκλιο.
Η απαλλαγή από το μάθημα των Θρησκευτικών χορηγείται ύστερα από Υπεύθυνη
Δήλωση του ν.1599/1986, του ίδιου του μαθητή (αν είναι ενήλικος) ή και των δύο γονέων
του (αν είναι ανήλικος), στην οποία θα αναφέρεται ότι ο μαθητής δεν είναι Χριστιανός
Ορθόδοξος και εξ αυτού επικαλείται λόγους θρησκευτικής συνείδησης, χωρίς να είναι
υποχρεωτική η αναφορά του θρησκεύματος στο οποίο ανήκει, εκτός αν το επιθυμεί.
Μόνον στην περίπτωση που η γονική μέριμνα ασκείται από τον ένα γονέα, αρκεί η
υπογραφή του ασκούντος τη γονική μέριμνα.
Εφόσον χορηγηθεί απαλλαγή από το μάθημα των Θρησκευτικών για τους ανωτέρω
λόγους, στο πεδίο «ΘΡΗΣΚΕΥΜΑ» του Ατομικού Δελτίου μαθητή και του Απολυτήριου
Τίτλου, δε θα συμπληρώνεται ένδειξη που να είναι αντίθετη με το περιεχόμενο της
Υπεύθυνης Δήλωσης που υποβλήθηκε για τη χορήγηση της απαλλαγής, για το οποίο θα
ενημερώνεται και ενυπόγραφα ο/οι υποβάλλων/οντες την Υπεύθυνη Δήλωση.
Για τη χορήγηση της απαλλαγής ακολουθείται παρόμοια διαδικασία με αυτήν που
προβλέπεται για αντίστοιχες απαλλαγές μαθητών από μαθήματα (π.δ. 201/1998, π.δ.
104/1979 για την Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση αντίστοιχα).
Η παραπάνω Υπεύθυνη Δήλωση του ν.1599/1986, με βεβαιωμένο το γνήσιο της
υπογραφής και των δύο γονέων του μαθητή, παραλαμβάνεται από το Διευθυντή του
σχολείου εντός αποκλειστικής χρονικής προθεσμίας που διαρκεί από την 1η Σεπτεμβρίου
έως και την 20η Σεπτεμβρίου κάθε έτους.
Ο Διευθυντής της σχολικής μονάδας σε συνεργασία με το Σύλλογο των
Διδασκόντων, σύμφωνα με τις διατάξεις του ν. 1566/1985 (Α΄ 167) και της υπ΄αριθμ.
Φ.353.1/324/105657/Δ1/8-10-2002 (Β΄ 1340) υπουργικής απόφασης, αποφασίζουν κατά
περίπτωση για τον τρόπο που απασχολούνται υποχρεωτικά οι απαλλασσόμενοι μαθητές,
συντάσσοντας σχετική πράξη (διαφορετικό διδακτικό αντικείμενο σε άλλο τμήμα της ίδιας
τάξης, ευέλικτη ζώνη, βιωματικές δράσεις, ερευνητική εργασία κ.α.). Σε περίπτωση που η
συγκεκριμένη τάξη λειτουργεί μόνο με ένα τμήμα, οι μαθητές αυτοί παρακολουθούν
εκπαιδευτικό πρόγραμμα που καθορίζεται από το Σύλλογο Διδασκόντων.
Η ισχύς της χορήγησης απαλλαγής είναι ετήσια και ανανεώνεται για κάθε σχολικό
έτος με την ίδια διαδικασία. 3
Με την έκδοση της παρούσας εγκυκλίου παύουν να ισχύουν οι με αρ.
πρωτ. 91109/Γ2/10-07-08, 104071/Γ2/04-08-08, Φ12/977/109744/Γ1/26-08-08 και
133099/Γ2/19-09-2013 εγκύκλιοι.

 Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ

 . ΑΝΔΡΕΑΣ ΛΟΒΕΡΔΟΣ

Τρίτη, 27 Ιανουαρίου 2015

Για τους Τρεις Ιεράρχες στο Ραδιοφωνικό Σταθμό της Ι.Μ.Ξάνθης









Στην αυριανή ζωντανή εκπομπή, Τρίτη 27 Ιανουαρίου 2015, στις 21:00, καλεσμένος μας είναι ο κ. Ανδρέας Αργυρόπουλος, Σχολικός Σύμβουλος Θεολόγων Δυτικής Μακεδονίας και Πέλλας, και Πρόεδρος του Πανελληνίου Θεολογικού Συνδέσμου «ΚΑΙΡΟΣ». 
Με αφορμή το βιβλίο του «Το επαναστατικό μήνυμα των Τριών Ιεραρχών», συζητάμε για το κοινωνικό μήνυμα της Χριστιανικής πίστης και τον τρόπο που το κατανόησαν οι τρεις σπουδαίοι Πατέρες της αδιαίρετης Εκκλησίας. Θα αναζητήσουμε, επίσης, ερμηνευτικούς τρόπους επικαιροποίησης της σκέψης τους, συσχετίζοντας την κοινωνική τους παρουσία με τις σημερινές προκλήσεις. Μια προσπάθεια να απαντήσουμε και στην κριτική που συνεχίζει να γίνεται για τη σημασία της σχολικής εορτής των Τριών Ιεραρχών.
Η εκπομπή συνεχίζει τη συζήτηση που ξεκινήσαμε για τη σχέση Εκκλησίας-Πολιτικής και τη κοινωνική διάσταση της Ορθόδοξης Χριστιανικής πίστης.
Μπορείτε να μας ακούσετε και διαδικτυακά, μέσα από την ιστοσελίδα της Ιεράς Μητροπόλεως Ξάνθης και Περιθεωρίου (http://www.im-xanthis.gr/)

Πέμπτη, 22 Ιανουαρίου 2015

Ερνέστο Καρντενάλ: Έχω Εσένα και έτσι έχω τα πάντα...



Είμασταν μόνοι στο παρεκκλήσι , Εσύ κι εγώ.
Έξω ο κόσμος διαβαίνει βιαστικός , και σε τούτες τις στιγμές δεν έχω τίποτα και κανέναν.Είμαι ολότελα εκδιωγμένος και μόνος μέσα στον κόσμο.Όμως έχω τα πάντα,είμαι ευτυχισμένος, δεν μου λείπει τίποτα, δεν θέλω τίποτα.Ό,τι οι άλλοι αναζητούν σε μια γυναίκα, σε μια οικογένεια, στους φίλους, στους χορούς, και στις γιορτές, εγώ τα έχω εδώ. Ό,τι αναζητά ο ποιητής στην ποίηση και ο ζωγράφος στην ζωγραφική , εγώ τα έχω όλα εδώ. Ό,τι αναζητά ο δικτάτορας στην ισχύ και ο πλούσιος στα χρήματα του και ο πότης στο ποτό, και ό,τι αναζητούσα μάταια παλιά, τα έχω τώρα εδώ. Όλη η ζωή μου είναι εδώ, και όλος μου ο κόσμος και όλες μου οι αγάπες.Έχω αυτά τα τεράστια πλούτη, κι όμως δεν μου ανήκει τίποτα. Έχω κάθε χαρά , κάθε γαλήνη, κάθε ομορφιά και κάθε αγάπη.Είμαι ικανοποιημένος και δεν θέλω τίποτα.Έχω Εσένα και έτσι έχω τα πάντα , αφού Εσύ είσαι ο Κύριος των πάντων και όλων των υπάρξεων πάνω στη γη...Καθετί πάνω στον κόσμο,η ποίηση,οι όμορφες γυναίκες,τα όμορφα τοπία,το κρασί,η φιλία,η μέρα και η νύχτα,δημιουργήθηκαν για να με κάνουν να Σε αγαπήσω....

Ερνέστο Καρντενάλ «Αγάπη, η χαραμάδα της αιωνιότητας»,
(εκδ.Εν Πλώ, μτφ Β.Αργυριάδης, σελ 68)


Ο Ερνέστο Καρντενάλ είναι ιερέας στη Νικαράγουα, στρατευμένος στη Θεολογία της Απελευθέρωσης.Διετέλεσε υπουργός Πολιτισμού στην Επαναστατική κυβέρνηση των Σαντινίστας.Θεωρείται από τους σημαντικότερους ποιητές των ημερών μας παγκοσμίως.Αυτές τις μέρες έγινε 90 ετών.

Δευτέρα, 19 Ιανουαρίου 2015

Ανδρέα Αργυρόπουλου:ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΙΕΡΑΡΧΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ





Σε μια εποχή σαν την δική μας, όπου εκα-
τομμύρια δολάρια δαπανώνται καθημε-
ρινά για πολεμικούς εξοπλισμούς, ενώ την
ίδια στιγμή εκατομμύρια συνάνθρωποί μας
αφανίζονται από την πείνα και τις αρρώστι-
ες, ο λόγος των Τριών Ιεραρχών για τον πό-
λεμο και την ειρήνη, είναι πιο επίκαιρος από
ποτέ. Το ερώτημα είναι: Ποιος τον ακούει;
Στην Ορθόδοξη πίστη και διδασκαλία, η ει-
ρήνη είναι χάρισμα και δωρεά του Αγ. Πνεύ-
ματος, δώρο δηλαδή του ίδιου του Θεού στο
εκλεκτό των δημιουργημάτων Του, στον άν-
θρωπο. Όπως μας λέει ο Απ. Παύλος «ο δε
καρπός του Πνεύματος εστίν αγάπη, χαρά,
Ειρήνη». Ο Μ. Βασίλειος θεωρεί την ειρήνη
«ουράνιο δώρο του Χριστού προς τους πι-
στούς».
Ο Χριστός είναι για μας ο «άρχων της Ειρή-
νης». Στην επί του όρους ομιλία Του, στους
«Μακαρισμούς», οι ειρηνοποιοί αποκαλού-
νται «μακάριοι, ευλογημένοι, ευτυχισμένοι,
άξιοι για τη Βασιλεία του Θεού», και θα ονο-
μαστούν, όπως αναφέρει ο Ματθαίος, «παι-
διά του Θεού» (Ματθ. ε’, 9). Στην Παλαιά και
στην Καινή Διαθήκη, συναντάμε δεκάδες
αναφορές στην ειρήνη.
Στη Θεία Λειτουργία, που αποτελεί το κέ-
ντρο της χριστιανικής λατρείας, οι ευχές για
την ειρήνη είναι συνεχείς. Μιας και η επικρά-
τησή της πρέπει να είναι μέλημα όλων μας
(«υπέρ της ειρήνης του σύμπαντος κόσμου»,
«υπέρ της άνωθεν ειρήνης», «τα έθνη πράυ-
νον τον κόσμον ειρήνευσον», «εν ειρήνη του
Κυρίου δεηθώμεν» κ.λπ.). Ο άγιος Ιωάννης ο
Χρυσόστομος αναφέρει: «Τίποτα δεν αξίζει
όσο η ειρήνη και η ομόνοια. Γι’ αυτό και όταν
εισέρχεται ο Επίσκοπος, δεν ανεβαίνει στο
θρόνο, πριν τους ευλογήσει όλους, για να
έχουν ειρήνη, και αφού σηκωθεί, δεν αρχίζει
το κήρυγμα, πριν δώσει σε όλους την ειρή-
νη. Οι ιερείς πάλι, όταν πρόκειται να ευλο-
γήσουν, προηγουμένως εύχονται ειρήνη και
ύστερα αρχίζουν την ευλογία. Ο διάκονος,
τέλος, προτρέποντας τους πιστούς να προ-
σευχηθούν, μαζί με τα άλλα τους παρακι-
νεί στην αίτηση και για το εξής: να ζητούν
άγγελο ειρήνης, και ειρηνική πορεία ζωής.
Ακόμα, όταν τους κατευοδώνει στο τέλος της
Λειτουργίας, αυτό τους εύχεται, λέγοντας
τους να πορευθούν ειρηνικά. Με δύο λόγια,
τίποτα δεν επιτρέπεται, ούτε να πούμε ούτε
να πράξουμε, χωρίς την ειρήνη. Αυτή είναι
η μητέρα μας, αυτή μας ανέθρεψε, περιβάλ-
λοντάς μας με πολλή αγάπη και επιμέλεια»
(PG 48, 870).

Η ειρήνη στους Τρεις Ιεράρχες

Οι Τρεις Ιεράρχες δεν διστάζουν να μι-
λήσουν ανοιχτά και να καταγγείλουν τους
υπεύθυνους των συγκρούσεων και των πο-
λέμων. Για τον Χρυσόστομο, η πλεονεξία
των πλουσίων, που έχει σαν συνέπεια την
ανισοκατανομή των αγαθών, είναι η αιτία
των κοινωνικών συγκρούσεων.
Δεν είναι του Θεού «η γη και το πλήρωμα
αυτής» (Ψαλμ. κγ’, 1). Αν λοιπόν όσα έχουμε
ανήκουν στο Θεό, που είναι ο ίδιος για όλους
μας, άρα ανήκουν και στους συνανθρώπους
μας.
 «Κοίταξε, σε παρακαλώ, το σχέδιο του
Θεού. Έφτιαξε πολλά πράγματα κοινά, για
να φιλοτιμηθεί το γένος των ανθρώπων βλέ-
ποντάς τα. Έτσι, τον αέρα, τον ήλιο, το νερό,
τη γη, τον ουρανό, τη θάλασσα, το φως, τ’
αστέρια, τα έδωσε να τα χαίρονται όλοι το
ίδιο, σαν αδέλφια. Τα ίδια μάτια έδωσε σε
όλους, το ίδιο σώμα, την ίδια ψυχή, όλα όμοια
είναι φτιαγμένα... Πρόσεξε λοιπόν, ότι οι άν-
θρωποι δεν μαλώνουν για τα κοινά πράγμα-
τα, αλλ’ αντίθετα ζουν ειρηνικά. Όταν, όμως,
κάποιος επιχειρήσει ν’ αρπάξει κάτι και να
το κάνει δικό του, αρχίζει ο τσακωμός, σαν
και η ίδια η φύση να αγανακτεί. Γιατί, ενώ ο
Θεός με κάθε τρόπο μας αδελφώνει, εμείς,
εν τούτοις, τσακωνόμαστε και χωριζόμαστε
και αρπάζουμε για ιδιοκτησία και λέμε “το
δικό μου” και “το δικό σου”, αυτές τις ψυχρές
λέξεις. Έτσι ξεσπούν οι πόλεμοι, έτσι γεννιέ-
ται η αδικία στους ανθρώπους...» (Ομιλία 12
στην προς Τιμόθεον Α’, PG 62, 563’562).
Ο Μ. Βασίλειος θεωρεί απαράδεκτο τα
αγαθά της ειρήνης να χαίρονται ελάχιστοι
άνθρωποι, ενώ χιλιάδες να αποκλείονται
από αυτά (ΒΕΠ 55, 309). Σε άλλο σημείο, ο
ίδιος ρωτάει: «Μέχρι πότε θα υπάρχει πλού-
τος, που είναι η αφορμή του πολέμου: Οι
εξοπλισμοί γίνονται για την απόκτηση του
πλούτου» (ΒΕΠ 54, 74, 6).
Ο Γρηγόριος ο Θεολόγος, συμπληρώνο-
ντας τον προβληματισμό του Μ. Βασιλείου
λέει: «Μητέρα των πολέμων είναι η πλεονε-
ξία, οι πόλεμοι με τη σειρά τους γεννούν την
υψηλή φορολογία, που είναι η αυστηρότητα
καταδίκη των πολιτών» (ΒΕΠ 59, 141).
Για τον Χρυσόστομο, αιτία της καταστρο-
φής της ειρήνης και της ενότητας των πι-
στών, είναι «ο έρωτας για τα χρήματα, την
εξουσία και τη δόξα». «Τίποτε δεν συμβάλ-
λει τόσο πολύ σε μάχη και σε πόλεμο, όσο ο
έρωτας για τα παρόντα, όσο δηλαδή η επιθυ-
μία για δόξα, χρήματα ή για καλοπέραση» (Ι.
Χρυσόστομος PG. 55,343).
Προϋπόθεση για την επικράτηση της ειρή-
νης στις σχέσεις ανθρώπων και λαών, είναι
η αγάπη, όχι σαν θεωρητικολογία, αλλά σαν
στάση ζωής. Η έλλειψη της αγάπης οδηγεί
στην κοινωνική αδικία, που έχει ως συνέπειά
της την αναστάτωση. «Εάν όλοι αγαπούσαν
ο ένας τον άλλον αμοιβαία, σε τίποτα πλέον
δεν θα μπορούσε κανείς να αδικήσει, τουνα-
ντίον, μάλιστα, και οι φόνοι, και οι μάχες,
και οι πόλεμοι, και οι επαναστάσεις, και οι
αρπαγές, και οι πλεονεξίες, και όλα τα κακά
θα παραμερίζονταν, ώστε να φθάναμε στο
σημείο να αγνοούμε ακόμα και ονομαστικά
την κακία» (Ι. Χρυσόστομος, ΒΕΠ 61, 271).
Οι Τρεις Ιεράρχες δεν κάνουν «ειρηνολο-
γία», δεν ζητούν από τους πιστούς απλά να
επιδιώξουν μια ειρήνευση εξωτερική, τυπι-
κή, ο στόχος τους δεν είναι η «ειρηνική συ-
νύπαρξη» χωρίς περιερχόμενο. Η ειρήνη, αν
μείνει μόνο στα λόγια, λέει ο Μ Βασίλειος,
καταντάει κοροϊδία. Υπογραμμίζουν πως η
ειρήνη συμπορεύεται με τη δικαιοσύνη και
την αγάπη. Ξεκαθαρίζουν στα κείμενά τους,
ότι μιλούν για την αληθινή ειρήνη, αυτή που
ενώνει πραγματικά τους ανθρώπους μεταξύ
τους και με Θεό.
Ο Χριστιανός οφείλει να συγκρούεται με
τους «τυράννους» που «νοσούν στη πίστη»
(Γρηγόριος Θεολόγος) και όχι να έρχεται σε
συμφωνία μαζί τους, χάριν του συμφέρο-
ντος. Σκοπός του Χριστιανού, βέβαια, είναι
να ειρηνεύει με όλους, όταν αυτό είναι δυ-
νατόν. «Διότι μερικές φορές δεν είναι δυνα-
τόν. Όπως, π.χ., όταν η υπόθεση αφορά την
πίστη στο Θεό, ή όταν ο αγώνας γίνεται γι’
αυτούς που αδικούνται. Αν δεις κάπου να
κακοποιείται η πίστη, τότε μην προτιμήσεις
την ομόνοια από την αλήθεια, αλλά στάσου
αντιμέτωπος στο κακό με γενναιότητα, μέ-
χρι θανάτου» (Χρυσόστομος, PG 60, 611). Η
χριστιανική πίστη δεν μπορεί να ταυτιστεί
και να συμβαδίσει με την «ειρήνη» των εκμε-
ταλλευτών και των ασεβών, γιατί ακριβώς
αυτή δεν είναι πραγματική ειρήνη. Είναι
«ειρήνη» των λίγων, και όχι όλων των παι-
διών του Θεού. Για τον άγιο Γρηγοριο «είναι
προτιμότερος ο αξιέπαινος πόλεμος από την
ειρήνη που μας χωρίζει από τον Θεό» (Γρη-
γόριος ο Θεολόγος, ΒΕΠ 58, 274,7).
Και στην περίπτωση όμως αυτή, κατά τους
μεγάλους Πατέρες της Εκκλησίας, ο πιστός
οφείλει να κάνει διάκριση μεταξύ προσώπων
και αντιλήψεων. Να πολεμά δηλαδή και να
συγκρούεται με καταστάσεις, αλλά όχι να
μισεί και να αποστρέφεται ανθρώπους. Να
μη μετατρέπει, δηλαδή, ακόμη και σε αυτήν
την περίπτωση, την ψυχή του σε πεδίο μά-
χης.

Εσωτερική ειρήνη

Τέλος, πρέπει να τονισθεί ότι για να επι-
τευχθεί η εξωτερική ειρήνη, ο άνθρωπος
πρέπει προηγούμενα να έχει πετύχει την ει-
ρήνευση του εσωτερικού του κόσμου.
Για τους Τρεις Ιεράρχες, είναι ανώφελο
κάποιος να αγωνίζεται να ειρηνεύσει τους
άλλους, ενώ δεν έχει κατορθώσει να πετύ-
χει την εσωτερική γαλήνη και ηρεμία. Μόνο
κατορθώνοντας την εσωτερική ειρήνη ο Χρι-
στιανός, γίνεται πραγματικά «ειρηνοποιός»
δηλαδή, «Υιός Θεού». Μόνο τότε, οι όποιοι
αγώνες του για την ειρήνη του κόσμου θα
έχουν ευεργετικά αποτελέσματα για τους
άλλους. Μόνο τότε, το όραμα του προφήτη
Μιχαία θα αρχίζει να γίνεται πραγματικότη-
τα. «Θα κάνουν τα σπαθιά τους άροτρα και
τα δόρατά τους δρεπάνια. Κανένα έθνος δεν
θα ξαναϋψώσει πάλι το σπαθί του εναντίον
άλλου έθνους, ούτε θα ξαναμάθουν πια να
 πολεμούν» (Μιχαίας δ’ 3).

Εφημερίδα «Χριστιανική», 4-3-2004

Κυριακή, 18 Ιανουαρίου 2015

Παρουσίαση του βιβλίου της Όλγας Κοτσιρέα: Ο Μυρεψός





Μάρτιος, 612 μ. Χ.
Ο Ζήνωνας έχει όλα όσα θα μπορούσε να επιθυμεί, εκτός από ένα γιο. Η γέννηση ωστόσο του γιου του και το συμπόσιο που θα παραθέσει προς τιμή του, θα  σταθεί η απαρχή για έρωτες, ραδιουργίες και προδοσίες αγαπημένων του προσώπων και ανθρώπων που τον περιβάλλουν.
 Τα γεγονότα που κρυφά διαπλέκονταν θα κορυφωθούν με τη δολοφονία του αδελφού του. Αποφασισμένος να ανακαλύψει την αλήθεια που κρύβεται πίσω από το έγκλημα, ο Ζήνωνας θα αντικρίσει τον κραταιό, όπως πίστευε έως τότε, κόσμο του να κλονίζεται…
Με φόντο την Κωνσταντινούπολη στα πρώτα χρόνια της βασιλείας του Ηράκλειου,  οι  έρευνες του Ζήνωνα εναλλάσσονται με τα γεγονότα του παρελθόντος, αποκαλύπτοντας  με το σταδιακό ξεδίπλωμα της αλήθειας τα πάθη, τις αδυναμίες αλλά και τις αξίες που χαρακτηρίζουν τους ανθρώπους.
Συγγραφέας: Όλγα Κοτσιρέα
Εξώφυλλο: Μαλακό
Οίκος: Τσουκάτου
ISBN: 978-960-7922-78-6
Σελίδες: 680

Πέμπτη, 15 Ιανουαρίου 2015

Θανάσης Ν. Παπαθανασίου:Δίκοπο, τουλάχιστον...



(εισαγωγικό σημείωμα στο βιβλίο :"Το επαναστατικό μήνυμα των Τριών Ιεραρχών")

Είναι πανέμορφα. Κομψοτεχνήματα αληθινά,
με φιλική λαβή, πλουμιστό θηκάρι και λάμα
χαραγμένη με σπουδαία λόγια. Είναι τα δια-
κοσμητικά μαχαίρια, που φτιάχνονται σε διάφορες
περιοχές, θυμίζουν παράδοση, κοσμούν πολλά σα-
λόνια και... τέρπουν. Μπορεί κανείς να τα πιάσει, να
τα πασπατέψει, να καμωθεί πως σφάζει έναν αέρι-
νο εχθρό – και να τα αφήσει ξανά στο σαλόνι. Το δι-
ακοσμητικό μαχαίρι βγαίνει από τη θήκη του μόνο
για πλάκα. Καθ’ όσον όχι εχθρό, αλλά ούτε ψωμί δεν
κόβει ένα διακοσμητικό μαχαίρι. Ένα διακοσμητι-
κό μαχαίρι είναι μια ψευτιά: είναι διακοσμητικό, μα
δεν είναι μαχαίρι. Είναι, δηλαδή, κάτι που βρίσκε-
ται στο παρόν λαθραία: παριστάνει κάτι που μπορεί
να ήταν, μα δεν είναι.
Δουλειά του αληθινού μαχαιριού είναι να βγαίνει
από τη θήκη για να κάνει αυτό για το οποίο υπάρ-
χει. Είναι όντως μαχαίρι, στο μέτρο που η «μαχαι-
ροσύνη» του ενεργείται στην καθημερινότητα και
χωνεύεται στην ανθρώπινη πράξη, στην ανθρώπι-
νη κρίση, στην ανθρώπινη διάκριση. Ένα περίεργο
κράμα φρόνησης και τόλμης χρειάζεται όταν κρα-
τάς μαχαίρι. Τι εστί φρόνηση, το κατανοούμε μάλ-
λον εύκολα: να χειρίζεσαι το μαχαίρι με σπαζοκε-
φάλιασμα, για να κόβεις ανάλογα με τη χρεία της
ζωής – όχι την ίδια τη ζωή. Και θέλει πάντα σπαζο-
κεφάλιασμα, καθ’ όσον το μαχαίρι είναι εκ φύσεως
δεμένο με την τόλμη. Όχι υπό την έννοια ότι είναι
τάχα για παλληκαράδες. Αλλά επειδή η ίδια του η
εφεύρεση σημαίνει τη δυνατότητα του ανθρώπου
να κάνει κάτι που, αν δεν το κάνει αυτός, αυτό δεν
πρόκειται να γίνει από μόνο του: να διεισδύσει σε
κάτι που μοιάζει ενιαίο, να διαχωρίσει κάτι που μοι-
άζει συμπαγές, να καθορίσει ποιο είναι το γλυπτό
και ποιο το ροκανίδι, ποια είναι η τροφή και ποιο το
σκουπίδι. Αυτό είναι, άλλωστε, το κάλεσμα του αν-
θρώπου πάνω στη γη: όχι απλώς να υπάρχει (και τα
έπιπλα υπάρχουν), αλλά να οραματίζεται, να νοημα-
τοδοτεί, να ερμηνεύει, να συγκρούεται, να δέχεται,
να απορρίπτει, να δημιουργεί. Είναι, άραγε, τυχαίο
ότι ο Χριστός, όποτε θέλησε να δειξει ότι καλεί τον
άνθρωπο σε μιαν αλλιώτικη, υπεύθυνη στάση ζωής,
μίλησε για το μαχαίρι που ο ίδιος φέρνει στην αν-
θρώπινη βιωτή (Ματθ. 10: 34), και θεώρησε ικανό
εφόδιο για τους μαθητές του το μαχαίρι και το ρα-
βδί του οδοιπόρου (Λουκ. 22: 36); «Πιο κοφτερός
κι από κάθε δίκοπο σπαθί» είναι ο λόγος του Θεού
(Εβρ. 4: 12), πράγμα που σημαίνει πως κάτι τρέχει
όταν οι Χριστιανοί πιάνουν στο στόμα τους τον λόγο
αυτό για να τον κάνουν διακοσμητικό του σαλονιού,
δίχως ενέργεια και δίχως «μαχαιροσύνη».
Στη δίκοπη λεπίδα, η μια ακμή βλέπει τον αντί-
παλο, η άλλη βλέπει τον χρήστη. Αμφότεροι υπόκει-
νται στην κρίση της λεπίδας – κάτι που λησμονούν
οι τυφλωμένοι σταυροφόροι κάθε λογής. Καλείσαι
να κόψεις, μόνο αν είσαι έτοιμος να κοπείς, μόνο αν
είναι πρόθυμος να αφήσεις τον Χριστό να ξεχωρίσει
τα ροκανίδια σου. Αλλιώς, με το μαχαίρι δεν δημι-
ουργείς∙ απλώς αιχμαλωτίζεσαι στον φαύλο κύκλο
τού να δίνεις μάχαιρα και να λαμβάνεις μάχαιρα
(Ματθ. 26: 52). Θανατικό χωρίς τελειωμό, που κά-
νει τα πάντα ροκανίδι. Δύσκολη δουλειά τα δίκοπα;
Δύσκολη! Και να σκεφτείς ότι μιλάμε για κάτι που
κανονικά είναι παραπάνω κι από δίκοπο!
Τι νόημα έχει μια θεολογία που δεν είναι πράξη;
Μα, και τι νόημα έχει μια θεολογία που κραδαίνεται
σαν όπλο κατά απίστων και δεν ζυμώνει αυτούς που
την διατυπώνουν; Η θεολογία δεν έχει τη νεκρική
ασφάλεια του διακοσμητικού. Ζητάει κόπο, ρεαλι-
σμό, ετοιμότητα για διόρθωση. Ό,τι ζητάει, δηλαδή,
η κόψη του μαχαιριού.
Αν οι Τρεις Ιεράρχες έχουν κάποιο νόημα, αυτό,
προφανώς, δεν δύναται να το εντοπίσει μια θεολογία
άπραγη και διακοσμητική, ούτε μια θεολογία που
κάνει τον άνθρωπο μαχαιροβγάλτη. Αν τους Τρεις
Ιεράρχες τους δούμε σαν είδωλα ή σαν γκουρού,
τους χάσαμε. Αυτό πασχίζει να μας πουν τα κείμενα
αυτού του βιβλίου, διατυπωμένα μέσα στο σήμερα
και στις ανάγκες του. Μήπως μπορέσουμε και δού-
με τους Τρεις Ιεράρχες ως εκείνους που ασκήθηκαν
στα δύσκολα κι έκοψαν και κόπηκαν στα δίστομα.

Αθήνα, 1 Νοεμβρίου 2009

Θανάσης Ν. Παπαθανασίου
Δρ. Θεολογίας, αρχισυντάκτης του περιοδικού “Σύναξη”




Τρίτη, 13 Ιανουαρίου 2015

Των Τριών Ιεραρχών:Υλικό για τη γιορτή!




Φίλες και φίλοι,αγαπητοί συνάδελφοι,στη σελίδα μας και στην ετικέτα ΤΡΕΙΣ ΙΕΡΑΡΧΕΣ μπορείτε να βρείτε υλικό(40 περίπου κείμενα ,άρθρα,σχόλια,ομιλίες κ.λ.π. ) για τη γιορτή των Τριών Ιεραρχών .Ηλεκτρονική διεύθυνση:http://e-theologia.blogspot.gr/search/label/%CE%A4%CE%A1%CE%95%CE%99%CE%A3%20%CE%99%CE%95%CE%A1%CE%91%CE%A1%CE%A7%CE%95%CE%A3

Κυριακή, 11 Ιανουαρίου 2015

ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΛΗ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ ΤΟΥ ΕΣΠΕΡΙΝΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ



ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΛΗ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ ΤΗΣ Γ΄ ΕΣΠΕΡΙΝΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ

Ως διδάσκοντες θεωρούμε πως η διδακτέα-εξεταστέα ύλη στο μάθημα των Θρησκευτικών της  Γ΄ τάξης  του Γενικού Εσπερινού Λυκείου για το τρέχον σχολικό έτος 2014-2015 είναι πολύ μεγάλη για τα δεδομένα του Εσπερινού Γενικού Λυκείου. Σύμφωνα με την  Αρ. Πρωτ. 152499/Γ2/24-09-2014/ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ - ΕΝΙΑΙΟΣ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΣ ΤΟΜΕΑΣ Π/ΘΜΙΑΣ & Δ/ΘΜΙΑΣ ΕΚΠ/ΣΗΣ - Δ/ΝΣΗ ΣΠΟΥΔΩΝ Δ/ΘΜΙΑΣ ΕΚΠ/ΣΗΣ - ΤΜΗΜΑ Α΄, ορίζονται για αυτή την τάξη, ως διδακτέα-εξεταστέα ύλη του μαθήματος δεκαπέντε (15) διδακτικές ενότητες από το βιβλίο της  Β΄ Τάξης  του  Ημερησίου Γενικού Λυκείου  «Χριστιανισμός και Θρησκεύματα», των  Δ.Λ. Δρίτσα, Δ.Ν. Μόσχου, Στ. Λ. Παπαλεξανδρόπουλου! Τη στιγμή μάλιστα που για την αντίστοιχη Β΄  τάξη του Ημερησίου Γενικού Λυκείου ορίζονται ως διδακτέα-εξεταστέα ύλη είκοσι (20) ενότητες από το ίδιο εγχειρίδιο, στην οποία τάξη το μάθημα διδάσκεται επί δίωρο εβδομαδιαίως[1]! Υπενθυμίζουμε πως στο Εσπερινό ΓΕΛ η διδασκαλία των Θρησκευτικών περιορίζεται σε μόνο μια ώρα την εβδομάδα με όσα γνωστά προβλήματα προκύπτουν από αυτό. Επιπροσθέτως όλοι οι διδάσκοντες γνωρίζουν ότι τόσο το εύρος όσο και το περιεχόμενο των ενοτήτων  του συγκεκριμένου σχολικού εγχειριδίου απαιτούν τουλάχιστον δίωρη διδασκαλία σε αρκετές διδακτικές ενότητες. Αυτονόητο είναι επίσης, πως οι μαθητές των εσπερινών σχολείων είναι άνθρωποι με αυξημένες οικογενειακές, επαγγελματικές και άλλες υποχρεώσεις και η όποια επιμόρφωση και εκπαίδευσή τους προϋποθέτει ιδιαίτερους ρυθμούς. Εξυπακούεται φυσικά πως η λειτουργία της τράπεζας θεμάτων έχει διογκώσει το πρόβλημα. Πιστεύουμε ότι πρόκειται για υπερβολή, η οποία θα διορθωθεί στη συνέχεια. Εξάλλου στις Α΄ και Β΄ τάξεις του Εσπερινού ΓΕΛ η διδακτέα-εξεταστέα ύλη είναι εκλογικευμένη.
Να προσθέσουμε τέλος πως σύμφωνα με την Αρ. Πρωτ. 99927/Γ2 /27-06-2014/ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ - ΕΝΙΑΙΟΣ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΣ ΤΟΜΕΑΣ Π/ΘΜΙΑΣ ΚΑΙ Δ/ΘΜΙΑΣ ΕΚΠ/ΣΗΣ - Δ/ΝΣΗ ΣΠΟΥΔΩΝ Δ/ΘΜΙΑΣ ΕΚΠ/ΣΗΣ - ΤΜΗΜΑ Α΄  το παρόν σχολικό έτος 2014-2015 είναι και το τελευταίο έτος διδασκαλίας  Θρησκευτικών στη Δ΄ τάξη του Εσπερινού ΓΕΛ. Το  Υπουργείο αποφάσισε πως από το επόμενο σχολικό έτος το μάθημα καταργείται για την Δ΄ τάξη των Εσπερινών ΓΕΛ[2]. Νομίζω πως δεν είναι φρόνιμο να αποχαιρετούμε τους μαθητές των Εσπερινών ΓΕΛ στα Θρησκευτικά με το μόνιμο άγχος της διαπεραίωσης μιας αρκετά μεγάλης ύλης.
Κανδηλάρης Στέφανος




[1] Εκτίμησή μας είναι πως και η ύλη της Β΄ τάξης του ημερησίου ΓΕΛ είναι μεγάλη για τον κυκεώνα του σημερινού σχολείου και σε συνδυασμό με την ιδιαίτερης απαξίας  μοίρα, που επιφύλαξε το Υπουργείο Παιδείας από το καλοκαίρι του 2008 στα Θρησκευτικά,  χωρίς επί της ουσίας να έχει αλλάξει ως σήμερα τίποτα.
[2] Είναι πασιφανές ότι το Υπουργείο Παιδείας έως τώρα δε θεωρεί πως το ομολογιακό θρησκευτικό μάθημα μπορεί -με επιεική διατύπωση-  να βρίσκεται στο επίκεντρο της εκπαιδευτικής διαδικασίας … Άξιο παρατήρησης όμως είναι πως όποια πρωτοβουλία αναλήφθηκε έως τώρα για τον επανασχεδιασμό του στα πλαίσια ενός σύγχρονου θρησκευτικού εγγραμματισμού συναντά κάποιες αντιδράσεις, οι οποίες πιθανόν να βαρύνουν και τις αποφάσεις του αρμόδιου Υπουργείου. Και όλα αυτά παρά το γεγονός πως και μέρος του θεολογικού κόσμου ζητεί καθαρά επιστημονικών προδιαγραφών και μορφωτικών προϋποθέσεων μάθημα Θρησκευτικών, που ουδόλως θίγει την ελευθερία της συνείδησης. Μέχρι στιγμής πάντως παραμένει η λογική της κατήχησης με παράλληλη απαξίωση και περιθωριοποίηση.

Θεοφάνεια 2015 στο Hong Kong

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...